Ιστορίες Ζεν!!!

10 Σεπ. 2018

Κάποιος Σαμουράϊ παρουσιάζεται μπροστά στον Διδάσκαλο Ζεν Χακουίν και τον ρωτά: 
"Υπάρχει πράγματι παράδεισος και κόλαση;"
" Ποιός είσαι;", ρωτά ο Διδάσκαλός.
" Είμαι ο Σαμουράϊ..."
" Εσύ είσαι πολεμιστής!¨, αναφώνησε ο Χακουίν. " Για κοίταξε τον εαυτό σου. Ποιός ευγενής θα ήθελε να σε έχει στην υπηρεσία του; Φαίνεσαι για ζητιάνος".
Ο θυμός συνεπήρε τον Σαμουράϊ. Αρπαξε το σπαθί του και το τράβηξε.
Ο Χακουϊν συνέχισε: 
" Εχεις και σπαθί; Σίγουρα, όμως, είσαι πολύ αδέξιος για να μου κόψεις το κεφάλι".
Εκτός εαυτού ο Σαμουράϊ σήκωσε το σπαθί του έτοιμος να χτυπήσει τον Διδάσκαλο. Εκείνη τη στιγμή ο Διδάσκαλος του λέει:
" Εδώ ανοίγουν οι πύλες της Κόλασης".

Βλέποντας έκπληκτος την ηρεμία και την αυτοπεποίθηση του μοναχού, ο Σαμουράϊ ξανάβαλε το σπαθί του στη θήκη κάνοντας υπόκλιση.
" Εδώ ανοίγουν οι πόρτες του Παραδείσου!", του είπε τότε ο Διδάσκαλός.

 

                                  

             

 

10 Σεπ. 2018

 


Ενας μεγάλος Διδάσκαλος του ξίφους, ο Ταζίμα Νο Κάμι, δίδασκε την τέχνη του στον Σογκούν ( αυτοκρατορικό διοικητή). Ενας από τους προσωπικούς φρουρούς του Σογκούν ήρθε μια μέρα να τον βρει για να μελετήσει την τεχνική του ξίφους υπό την επίβλεψή του.
" Απ΄ό,τι μπορώ να κρίνω", είπε ο Ταζίμα, "είστε κύριος αυτής της τέχνης. Πείτε μου, σας παρακαλώ, από ποιά σχολή έρχεστε;'
Ο φρουρός απάντησε, 
" Λυπάμαι που ομολογώ, ότι δεν εκπαιδεύτηκα ποτέ από καμία σχολή".
" Με κοροϊδεύετε;", είπε ο Διδάσκαλός Ταζίμα, " Μη μου λέτε παραμύθια. Ξέρω τί λέω κι έχω μεγάλη πείρα από ανθρώπους".
" Λυπάμαι, αλλά σας βεβαιώνω. ότι δεν έμαθα ποτέ τη χρήση του ξίφους κάτω από τις οδηγίες ενός Δασκάλου και από την άλλη ομολογώ, ότι δεν γνωρίζω πολλά πράγματα από αυτή την τέχνη. Πραγματικά έχω ανάγκη από μαθήματα τεχνικής".
Η βεβαιότητα του επισκέπτη έβαλε σε σκέψεις τον Διδάσκαλο και επανέλαβε, 
" Εφόσον το λέτε, είναι σίγουρα αληθινό. Αλλά επιμένω να πιστεύω πως είστε Διδάσκαλός σε κάτι. Δεν μπορώ να πω σε τί ! "
" Καλά, λοιπόν, αφού επιμένετε θα σας πω το εξής:

 

Οταν ήμουν παιδί, μου ήρθε η ιδέα, ότι ως Σαμουράϊ δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να φοβάμαι το θάνατο, γιατί στη ζωή μου υπηρετούσα ένα ιδανικό. Από τότε δεν σταμάτησα να εξοικειώνομαι με την ιδέα του θανάτου. Σήμερα το όλο πρόβλημα έπαψε τελείως να με απασχολεί. Κατά κάποιον τρόπο κυριάρχησα πάνω του και ζω τη ζωή μου σύμφωνα με τις αξίες μου. Ισως να είναι αυτό που σκέφτεστε".
" Ακριβώς', είπε με θαυμασμό ο Ταζίμα Νο Κάμι, " αυτό ήθελα να πω. Είμαι ευτυχισμένος που δεν έκανα λάθος. Η απελευθέρωση από το φόβο του θανάτου είναι ένα από τα σημαντικότερα μυστικά της τέχνης του ξίφους. Εκπαίδευσα εκατοντάδες μαθητές, αλλά λίγοι ανάμεσα σε αυτούς έφθασαν πραγματικά σε τέτοιο βαθμό αυτοκυριαρχίας. Οσο για σας, δεν έχετε πλέον ανάγκη κάποιας τεχνικής εκπαίδευσης. Είστε ήδη Διδάσκαλος!"

                                             

 

10 Σεπ. 2018

 

Ο διάσημος Διδάσκαλός Τσουκαχάρα Μποκούντεν διέσχιζε τη λίμνη Μπίουα πάνω σε μία σχεδία μαζί με άλλους ταξιδιώτες. Ανάμεσά τους βρισκόταν ένας Σαμουράϊ, εξαιρετικά φαντασμένος, που δεν σταμάτησε να εκθειάζει τα κατορθώματά του και τη δεξιοτεχνία του στο ξίφος. Αν τον άκουγε κανείς, θα νόμιζε ότι ήταν ο πρωταθλητής όλων των κατηγοριών της Ιαπωνίας. Αυτό έδειχναν να πιστεύουν όλοι οι άλλοι επιβάτες, που άκουγαν, 
γεμάτοι θαυμασμό, ανάμικτο με φόβο. Ολοι; Οχι βέβαια, γιατί ο Μποκούντεν έμενε παράμερα και δεν φαινόταν να νοιάζεται καθόλου για τις φαντασιώσεις του. Ο Σαμουρά το πρόσεξε και πειραγμένος πλησίασε τον Μποκούντεν για να του πει:
" Κι εσύ, επίσης, φοράς δύο ξίφη. Αν είσαι Σαμουράί, γιατί δε λές λέξη;"
Ο Μποκούντεν απάντησε ήρεμα":
" Δεν με ενδιαφέρουν αυτά που λες. Η Τέχνη μου είναι διαφορετιή από τη δική σου. Δε θέλω να νικήσω τους άλλους, αλλά να μη νικηθώ".
Ο Σαμουράϊ έξησε το κεφάλι του και ρώτησε:
"Τότε ποιά είναι η Σχολή σου;".
" Η Σχολή της Μάχης δίχως όπλα".
" Ναι, αλλά σε αυτή την περίπτωση γιατί φοράς τα σπαθιά;"
" Ετσι κυριαρχώ στον εαυτό μου και δεν απαντώ στις προκλήσεις"
Εκνευρισμένος ο Σαμουράί συνέχισε:
" Και νομίζεις πραγματικά ότι μπορείς να χτυπηθείς μαζί μου δίχως σπαθί;"
" Γιατί όχι; Είναι πιθανό μάλιστα και να κερδίσω!"
Εκτός εαυτού ο Σαμουράϊ φώναξε στον κωπηλάτη να οδηγήσει τη σχεδία στην κοντινότερη ακτή. Ομως, ο Μποκούντεν πρότεινε πως θα ήταν προτιμότερο να πάνε σε ένα νησί, μακριά από κατοικημένο χώρο, για να μην προκαλέσουν συγκέντρωση του κόσμου και να είναι πιο ήσυχοι. Ο Σαμουράϊ δέχτηκε. Οταν η σχεδία έφθασε σε ένα ακατοίκητο νησί, ο Σαμουράϊ πήδηξε στη γη και τράβηξε το σπαθί του έτοιμος για μάχη.
Ο Μποκούντεν έβγαλε σιγά-σιγά τα δύο σπαθιά του, τα πρότεινε στον κωπηλάτη και έκανε να πηδήξει στη γη, όταν άρπαξε ξαφνικά το κουπί και έσπρωξε γρήγορα τη σχεδία προς το ρεύμα. Τότε ο Μποκούντεν γύρισε προς το μέρος  του Σαμουράϊ που χειρονομούσε πάνω στο ερημονήσι και του φώναξε:
" Βλέπεις; Αυτή είναι η νίκη δίχως μάχη!".

         Χαλαρός

===( Συμπέρασμα:  Θα σου αφήσω το πεδίο της μάχης, μια και το έχεις ανάγκη. Εκεί όμως θα είσαι μόνος σου.  Εγώ θα παραμείνω στην Ειρήνη με τον Εαυτό μου!)

                                          

                        

10 Σεπ. 2018

 


    Κάποτε ο άρχοντας Νασσίγκε είπε στον Σιμομούρα Σουν, έναν από τους γέροντες Σαμουράϊ:
" Η δύναμη του νεαρού Κατσουσίγκε είναι θαυμαστή σε σχέση με την ηλικία του. Οταν παλεύει με τους συντρόφους του, κερδίζει ακόμα και τους πιο ηλικιωμένους".
" Αν και δεν είμαι πια νέος, είμαι έτοιμος να στοιχηματίσω ότι δεν θα καταφέρει να με νικήσει", βεβαίωσε ο γερο- Σουν.
Ο Νασίγκε με ευχαρίστηση οργάνωσε τη συνάντηση που έγινε το ίδιο βράδυ στην αυλή του παλατιού, μπροστά σε πολλόυς Σαμουράϊ. Ολοι ήταν ανυπόμονοι να δουν τί θα πάθαινε ο γερο- Σουν.
Από την αρχή της συνάντησης ο νέος και δυνατός Κατσουσίγκε όρμησε πάνω στον αδύνατο αντίπαλό του και τον άρπαξε με δύναμη, αποφασισμένος να τον χάψει σαν μπουκιά. Πολλές φορές ο Σουν ξεκόλλησε από το έδαφος και κόντεψε να κυλιστεί στη σκόνη. Παρόλα αυτά και μέσα σε γενική έκπληξη, τηντελευταία στιγμή στεκόταν όρθιος. Εξαγριωμένος ο νέος άντρας προσπαθησε ξανά να τον πετάξει κάτω βάζοντας όλη του τη δύναμη, αλλά αυτή τη ορά ο Σουν εκμεταλεύτηκε επιδέξια την κίνηση του αντιπάλου του και κατάφερε να κάνει τον νεαρό Κατσουσίγκε να χάσει την ισορροπία του και να πέσει στο έδαφος.
Αφού βοήθησε τον μισοαναίσθητο αντίπαλό του να σηκωθεί, ο Σουν πλησίασε τον άρχοντα Νασσίγκε και του είπε:" Το να είσαι περήφανος για τη δύναμή σου, όταν δεν ελέγχεις την ορμητικότητά σου, είναι σαν να υπερηφανεύεσαι δημόσια για τα ελαττώματά σου!"...