Από ομάδες Αυτογνωσίας Νο2

 


ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΚΑΘΑΡΙ

Από την ομάδα, "Παραμύθι και Αυτογνωσία" 

      ( Το έγραψε

 ο Σπύρος    Βασιλάτος )

                      Φιλί

Κάποτε υπήρχε ένα σκαθάρι, που είχε ένα παράξενο χαρακτηριστικό: ήταν κόκκινο και πάντα ρωτούσε τ΄άλλα σκαθάρια:
"Δεν σας κουράζει το σκληρό περίβλημά μας; Δεν νιώθετε φυλακισμένα;"
Εκείνα του έλεγαν:
"Ετσι έχουν τα πράγματα! Μη ρωτάς ανοησίες!"
Και έφευγαν μουρμουρίζοντας..."τρελός είναι αυτός!"

Ενα βράδυ, το σκαθάρι μας, πήρε το δισάκι του, με λίγο φαγητό, και έφυγε. Εψαχνε τη Γη που την έλεγαν "Ενότητα". Ετσι του την είχε πει ο αετός, που είδε στον ύπνο του.

 

Περπατώντας πολλά χρόνια με υπομονή και πίστη έφτασε εκεί και είδε ότι ήταν όπως ακριβώς του είχε πει ο αετός στο όνειρο.
Μία ακτίνα φωτός κατέβαινε από τον ουρανό και απλωνόταν ως εκεί που δεν έφτανε το μάτι.
Το σκαθάρι πήγε και μπήκε κάτω από την ακτίνα και προσευχήθηκε. Ζήτησε να διώξει από πάνω του το σκληρό περίβλημα, που τόσο το εμπόδιζε να ζήσει αληθινά. Και τότε το φως δυνάμωσε και το περίβλημα του σκαθαριού έφυγε. Πάνω από το σκαθάρι έμεινε ένα απαλό πέπλο.

Το σκαθάρι δάκρυσε και είπε, "Ευχαριστώ!"
Τότε ακούστηκε μία φωνή, που είπε:
" Τώρα ξέρεις κι αυτά που ξέρεις να τα μεταδώσεις με αγάπη. Ποτέ μην ξεχνάς τί κουβάλαγες στην πλάτη σου τόσα χρόνια, για να μάθεις να κατανοείς και να συμπονάς!"

Το σκαθάρι σηκώθηκε στα δύο πόδια και πήρε το δρόμο του γυρισμού. Είχε τόσα πολλά να πει!!!

                      ---.---

Για όσους ενδιαφέρονται..........Φιλί

 

Ερωτήσεις αυτογνωσίας:

-- Τί σημαίνει για σένα, " σκαθάρi ";

--Τί σημαίνει για σένα, " αετός " ;

--Τί σημαίνει για σένα, " φώς" ;

 Δώστε προσοχή στις απαντήσεις ! Εχουν κάποια πληροφορία για ΄σας!

Αν χρειάζεστε βοήθεια για τον αποσυμβολισμό τους...στείλτε μου μήνυμα στο FACEBOOK. Θα σας απαντήσω!!! ...

                   ===

Εχει περάσει χρόνος από τότε που δημοσιεύτηκε και κοινοποιήθηκε αυτό το παραμύθι! Κανένας δεν απάντησε...κανένας δεν ασχολήθηκε; Με τί; με το παραμύθι ή με το "τί συμβαίνει μέσα μου; "...μήπως έχω χάσει τον παλμό της εποχής και εξακολουθώ να ασχολούμαι με την "εσωτερική μας αλήθεια", ενώ ...ο κόσμος "καίγεται"; Τί να πώ; Εξακολουθώ να πιστεύω ότι οι λύσεις και οι απαντήσεις βρίσκονται μέσα μας! Θα παραμείνω πιστή στα πιστεύω μου και ...ας είμαι ολομόναχη στο δρόμο! Κάπου στο βάθος...κάποιοι με περιμένουν!!!

 

 

Η ΑΡΚΟΥΔΑ και ΤΟ ΔΑΣΟΣ

 

 ( Αυτογνωσία... παίζοντας ! Το παραμύθι αυτό το έγραψαν μαθητές αυτογνωσίας, σε συνεργασία και κατά την διάρκεια σεμιναρίου. Παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί δίνει σε κάθε αναγνώστη ένα μήνυμα, ανάλογα με την ενότητα που θα επιλέξει. ) 

           Χαμόγελο  



  Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μία αρκούδα, που ζούσε μόνη της στο δάσος. Η μόνη της παρέα ήταν ο ήχος του ποταμού, που κυλούσε δίπλα στη φωλιά της.
Η αρκούδα μας ήταν πολύ χαρούμενη, γιατί βρισκόταν στο φυσικό της περιβάλλον, απολάμβανε τη φύση και χαιρόταν τα καθαρά νερά του ποταμού. Ηθελε όμως να γνωρίσει κι άλλες αρκούδες για να μοιραστεί μαζί τους όσα της άρεσαν, όπως... το να παίζει, με τις ώρες, με τα νερά του ποταμού και να χαράζει στους κορμούς των δέντρων κάτι παράξενα σημάδια, που έμοιαζαν με μηνύματα. Πάντως με όσα έκανε ήταν πολύ ευχαριστημένη.

       Φιλί

 Ωσπου μια μέρα...ξεσπάει μια μεγάλη φωτιά στο δάσος. Η αρκούδα μας φοβήθηκε πολύ και στεναχωρήθηκε, όχι μόνο για τη φωλιά της, που θα καιγόταν, αλλά και για τα μηνύματα που χάραζε στα δέντρα και θα χάνονταν. Στεναχωριόταν και για τα άλλα ζώα του δάσους, που κινδύνευαν, αν και δεν είχε πολλά-πολλά μαζί τους. Αρχίζει λοιπόν να τρέχει κατατρομαγμένη, μαζί με τα άλλα ζώα, προς το ποτάμι γιατί μέσα στα νερά του θα ήταν ασφαλής.

                  Γουρλώνω τα μάτια

Το ποτάμι όμως είχε κατεβάσει πολύ νερό και, καθώς έτρεχε ορμητικό, παίρνει μαζί του την αρκούδα και την ρίχνει σε έναν καταρράκτη. Κατρακυλάει η αρκούδα μας μαζί με τα νερά του και...παραζαλισμένη...δεν ξέρει πού πατάει και πού βρίσκεται...τέλος πάντων, ανοίγει κάποια στιγμή τα μάτια της και...τί να δεί !!! Ενα πανέμορφο δάσος απλωνόταν μπροστά της.Τόσο καιρό νόμιζε, ότι το προηγούμενο δάσος ήταν το καλύτερο μέρος. Αλλά, όχι! Τα δέντρα εδώ ήταν πιο ψηλά, τα λουλούδια πιο όμορφα και περισσότερα και...οι κορμοί των δέντρων πιό χοντροί και έτοιμοι για νέα
μηνύματα.

                  Πολύ χαρούμενος

Τώρα είναι πολύ - πολύ χαρούμενη η αρκουδίτσα μας και χαίρεται το νέο της περιβάλλον. Περιεργάζεται τα πάντα και έχει την όρεξη ν΄ανακαλύψει πολλά καινούργια πράγματα. Να αποκτήσει εμπειρίες...να γίνει σοφή! Βγαίνει από τη λίμνη - ξεχάσαμε να πούμε, ότι πέφτοντας με τον καταρράκτη βρέθηκε μέσα στα ήρεμα νερά μιας λίμνης- Βγαίνει, λοιπόν, από τη λίμνη κι αρχίζει να προχωράει προς το νέο δάσος, που βρίσκεται κοντά της...και, τί ευχάριστη έκπληξη!!! Συναντάει κι άλλες αρκούδες, που την υποδέχονται με χαρά. Μπαίνει στην ομάδα τους και όλες μαζί προχωράνε και μπαίνουν μέσα στα πυκνά δέντρα.

               Γουρλώνω τα μάτια

Ξαφνικά...βλέπει έναν κυνηγό που κρατάει τουφέκι. Στην αρχή τον πέρασε για άλλο ζώο και δεν κατάλαβε ότι κινδυνεύει .Προχώρησε χαρούμενη προς το μέρος του, αλλά εκείνος σήκωσε την καραμπίνα του... και η αρκούδα μας ένιωσε τον κίνδυνο. Ορμάει, λοιπόν, κατά πάνω του, τον ακινητοποιεί, αλλά δεν βλέπει ότι εκεί κοντά είναι κι άλλος κυνηγός...κι αυτός την πυροβολεί και την πληγώνει. Καταφέρνει όμως να τους ξεφύγει και πληγωμένη, όπως είναι, τρέχει μακριά. Καταφέρνει να φτάσει πάλι στη λίμνη.

                    Φιλί

Μέσα στο νερό της λίμνης ξεπλένει το αίμα της και τότε παρουσιάζεται μπροστά της μία νεράιδα.

- Μή φοβάσαι, της λέει, είμαι η Νεράιδα της λίμνης και ήρθα να σε σώσω!

-Υπάρχει τρόπος να σωθώ ; ρώτησε η αρκούδα απορημένη.

- Ναι, υπάρχει τρόπος να σωθείς, μαζί με τις άλλες αρκούδες, από τους κυνηγούς, αλλά πρέπει να θυσιάσεις κάτι.

- Μα δεν θέλω να θυσιάσω τίποτε, είπε η αρκούδα απελπισμένη και συμπλήρωσε...δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι λογικό και να ξεφύγουμε τον κίνδυνο;

Η νεράιδα δεν απάντησε. Την κοίταξε μόνο παράξενα και μέσα στα μάτια της είδε η αρκούδα την απάντηση. Και τότε

                         Καρδιά

είπε:

- Εντάξει, δέχομαι να θυσιαστώ, αρκεί να σωθούν και τ΄αδέλφια μου, οι άλλες αρκούδες.

Η νεράιδα χαμογέλασε ευχαριστημένη και της είπε:

- Η καλή σου πρόθεση είναι αρκετή. Δείχνει την αγάπη που έχεις στη καρδιά σου κι αυτό φτάνει. Και τώρα...κοίταξε μέσα σ΄αυτό το λευκό σύννεφο και διάλεξε το μέλλον σου.

Κι αμέσως, με το μαγικό της ραβδί, δημιούργησε ένα κατάλευκο σύννεφο και μέσα σ΄αυτό ζωγράφισε σκηνές από το μέλλον...

- Τώρα επιλέγεις εσύ, της είπε.


----

α) σκηνή: Η αρκούδα, σε μεγάλη ηλικία, σκαλίζει με το νύχι της νέα μηνύματα στα δέντρα. Τελειώνοντας, πάει και κάθεται σε έναν βράχο, δίπλα στο ποτάμι. Εκείνη τη στιγμή τρέχουν κοντά της τρία μικρά αρκουδάκια και της χτυπούν παιχνιδιάρικα την πλάτη. Ηταν τα εγγονάκια της και έπαιζαν το παιχνίδι του κρυμμένου θησαυρού.

β) σκηνή: Η αρκούδα βλέπει ένα όμορφο και απέραντο λιβάδι από μαργαρίτες.Ε κεί χορεύει ξένοιαστα και πλημμυρίζει από γαλήνη και αρμονία.

γ) σκηνή : Βλέπει ένα μεγάλο και φωτεινό ουράνιο τόξο, που κάνει το τοπίο να φαίνεται λαμπρότερο. Δίπλα της είναι όλοι οι παλιοί και αγαπημένοι φίλοι. Ενα αίσθημα γαλήνης πλημμύρισε την καρδιά της.

δ) σκηνή : Εχει ήσυχα γηρατειά και διηγείται την ιστορία της σε αρκουδάκια.


---( Σεμινάριο αυτογνωσίας/ 2 Μαρτίου 2014/ Το παραμύθι το έγραψαν μαζί-σε συνεργασία- η Βασιλική Χαζηράκη, η Χρυσάνθη Μαυρίδου, ο Γιάννης...και η Πόπη...)

 

     Χαλαρός

( Εσείς τώρα...επιλέγετε μία ενότητα, μου γράφετε ποιά είναι, ανάλογα με το χρώμα της...και παίρνετε την απάντηση, όπως δίνεται από τον αποσυμβολισμό ) ...).