Η Ομορφιά της Φύσης...Δύναμη Ζωής !!!

                                  

 

   Πολλές ακόμα    φωτογραφίες από               την απερίγραπτη ομορφιά της  

                ΦΥΣΗΣ...

 Θα τις συνδέσω με την Ποίηση, διότι....

" Το βλέμμα του ποιητή διακρίνει καλύτερα τον ορίζοντα. Νιώθει την αλμύρα και το χώμα, τον παλμό της ύπαρξης, τη σκουριά του χρόνου, την ελπίδα. Το φως υπάρχει στα είδωλα, ενώ στους στίχους διεισδύει η έμπνευση. Τότε η αυγή και το δειλινό του μετουσιώνονται σε ψιθύρισμα, σκέψη, πεφρασμένο δώρο "...όπως διαβάζω στον πρόλογο της ποιητικής συλλογής:  " Της Μικρής Αρκτου", του ποιητή, Ηλία Μαργιόλα.

 

 Δανείζομαι ποιήματά του ( και μόνο μ΄αυτά θα συνοδεύσω την "Ομορφιά της Φύσης", στην Ιστοσελίδα μου) γιατί - με την κάθε λέξη τους -ατενίζω νέους ορίζοντες : Ομορφιάς, Ψυχικής Ευγένειας και  Ανύψωσης...εκεί...μακριά στο Μέλλον ...!!!!

 ( Λόγω περιορισμένου χώρου, θα περιοριστώ σε αποσπάσματα πολλών ποιημάτων. ) 

-------

Λίγα λόγια για τον

 

ΗΛΙΑ ΜΑΡΓΙΟΛΑ

 


" Σαν πήρε τ΄όνομά του τούτο το βιβλίο, συλλογίστηκα...ας υπάρχει...
Ας υπάρχει για κείνους και για κείνα που αληθινά γράφτηκε. Ας υπάρχει για τις σιωπές και τις επώδυνες απουσίες...ας υπάρχει για τις αιώνιες στιγμές που υπαγόρεψαν στο χέρι μου αυτές τις γραμμές, που δεν είναι για να ξεπεράσουν τη μέρα μου, να μεγαλώσουν τα βήματά μου, παρά μόνο γράφτηκαν για να σου πω πως σε νοιάζομαι, πως σε αφουγκράζομαι, πως σε ακούω..."

 

Γράφει ο ποιητής στον πρόλογο της ποιητικής του συλλογής..." Της μικρής Αρκτου"...

 

Και διαβάζοντας τα λόγια τούτα, ένιωσα την ανάγκη να μάθω κάτι ακόμα για τη ζωή του. Να τον φέρω πιό κοντά μου, ως άνθρωπο...

 

Κι έτσι μοιράζομαι μαζί σας λίγα πράγματα από την πλούσια σε εμπειρίες ζωή του!

 

---
Ο Ηλίας Μαργιόλας γεννήθηκε το 1946 στο Αδάμι Ναυπλίου. Μετά από ένα σοβαρό ατύχημα και την ολική απώλεια της όρασής του, εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Παντείου Πανεπιστημίου.
Παντρεύτηκε, απέκτησε δύο κόρες, εργάστηκε για 22 χρόνια στον ΟΤΕ, ενώ παράλληλα αναμείχθηκε έντονα στην οργάνωση και ανάπτυξη του αναπηρικού κινήματος στην Ελλάδα.Το υπηρέτησε και το υπηρετεί μέσα από σημαντικές διοικητικές θέσεις, οι οποίες του πρόσφεραν πολύτιμες εμπειρίες και ουσιαστική ευαισθησία σε κοινωνικά προβλήματα.

 

Από τη δεκαετία του ΄70 ασχολείται με τη λογοτεχνία, με την οποία διατηρεί μία σχέση αγάπης αλλά όχι επαγγελματικής δέσμευσης.
Δεν πρόκειται να αναφερθώ στις διακρίσεις που έλαβε από το Υπουργείο Πολιτισμού καιτην Ακαδημία Αθηνών για το έργο του.
Πρώτον γιατί δεν τις προβάλλει ο ίδιος, και
δεύτερον, γιατί δεν θέλω, το σημείωμα αυτό, να πάρει την μορφή ενός στεγνού βιογραφικού. Μέσα από το έργο του και ανάμεσα στους στίχους του διακρίνω την ευγένεια της ψυχής του και αυτήν κρατώ και απλώς καταθέτω... διαβάζοντας...

 

" Αν ήμουν ποιητής/ θα έστηνα ένα λευκό τραγούδι/ σε σταυροδρόμια και πλατείες/ Αν ήμουν αθώος, θα ήξερα να σωπαίνω/ Αν ήμουν γενναίος/  θα γιόμιζα τα μάτια σου/ γαλάζια καλοκαίρια...."

 

                                      Καρδιά