Η Αυτογνωσία στην πράξη....

 


Ο δρόμος της ψυχής συνυπάρχει με τον δρόμο
της ζωής. Αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει
κανείς! Οταν, λοιπόν,διάβασα σε έγγυρες
μελέτες ότι...


" Μέσα στα Αρχέτυπα υπάρχουν καταγεγραμμένοι
οι Νόμοι της Ζωής",
εγώ κατάλαβα ότι:


" Η Αυτογνωσία μέσω Αρχετύπων- μου προσφέρει
και κανόνες για να κουμαντάρω καλλίτερα την
πρακτική πλευρά της ζωής μου!"


Αφού έβαλα σε εφαρμογή τους κανόνες και είδα
στην πράξη τα αποτελέσματα, μπορώ τώρα να πω:
" Ναι, η Αυτογνωσία μέσω των 
Αρχετύπων οδηγεί και σε βελτίωση της
πρακτικής πλευράς της ζωής. Και μόνο τότε
γίνεται χρήσιμη. Αν παραμείνει μόνο σε
συγκέντρωση γνώσεων, μας κάνει
πιο...διαβασμένους...αλλά, αρκετά με τις
θεωρίες! Ας δουμε τί μπορούμε να κάνουμε και
στην πράξη, μια και όλοι γνωρίζουμε, ότι στην
ΠΡΑΞΗ φαίνεται η ΑΛΗΘΕΙΑ της κάθε
θεωρίας.

Με σκοπό να μοιραστώ τις γνώσεις που
απέκτησα, αλλά και την εμπειρία της ζωής,
δημιουργώ αυτή την Ιστοσελίδα και την προσφέρω   σε όσους θέλουν
να την διαβάσουν και να αξιοποιήσουν το
κάθετι που θα τους φανεί χρήσιμο, μέσα από τα αποσπάσματα των βιβλίων μου, που ανήκουν στην κατηγορία της "Εσωτερικής Λογοτεχνίας".

" ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ"

 

(Προς το παρόν, κυκλοφορεί μόνο σε Αγγλική μετάφραση από τις εκδόσεις: AKAKIA Publications)

 

 


" ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ"

 

...Ενα πρωτότυπο "ταξίδι" αυτογνωσίας...

 

- Με τη σοφία των αρχαίων Ελλήνων!

 

- Με τη συμμετοχή των Ολύμπιων θεών!

 

- Με συμμαθητές τα ζώα του δάσους!

 

- Με μπόλικο χιούμορ!..

 

...ώστε ο αναγνώστης να μπει και να ακολουθήσει το δρόμο του "Γνώθι Σ΄αυτόν" με ευεξία και καλή διάθεση.

 

Ενα ανάγνωσμα για μικρούς και μεγάλους που, σε πείσμα των καιρών, αναζητούν την αλήθεια μέσα τους.

 

 

 

 

 

 

                        Καρδιά

( Εισαγωγή από την συγγραφέα)

                                   Φιλί
Είμαι θεραπεύτρια Εναλλακτικής Θεραπευτικής, και αφιερώνω αυτό το βιβλίο σε όλα τα καταπονημένα άτομα της Γης../../.Να νιώσουν ότι δεν είναι μόνοι τους στο ταξίδι αυτό, που ονομάζεται " Μόχθος Ζωής". Ως συνοδοιπόρους έχουν πολλούς ανθρώπους, που έζησαν σε διάφορες εποχές...που ζουν σε διάφορες χώρες...και που θα ζουν στο μέλλον για να μεταδίδουν, από στόμα σε στόμα και από εποχή σε εποχή, την αλήθεια που εκφράζει ο μύθος του Ηρακλή: Οτι ο άνθρωπος γίνεται ήρωας μέσα από την προσωπική του προσπάθεια. Οτι ο μόχθος τον προικίζει με δυνάμεις. Οτι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει, είναι οι άθλοι του..../..."...


---.---

( Ακολουθεί μικρό απόσπασμα από αυτό το βιβλίο. )

" Μιά φορά κι έναν καιρό, στα πολύ παλιά χρόνια, ζούσε στη χώρα μας ένα όμορφο βασιλόπουλο. Επειδή ήταν από τα πιό δυνατά παιδιά, που είχε δει μέχρι τότε η Ηρα, αποφάσισε να το βοηθήσει για να γίνει άξιος άνθρωπος.

- Τί θα πει "άξιος", καλή μου Ηρα; Δεν φτάνει που είναι άνθρωπος; τη ρώτησε ο άσπρος αετός, που ζούσε κοντά της, πάνω στον Ολυμπο.

- Αξιος είναι αυτός που...μα, γιατί ρωτάς; είπε ξαφνιασμένη η Ηρα.

- Γιατί θέλω να μάθω καλά τους ανθρώπους, απάντησε ο άσπρος αετός.

- Αμα είναι έτσι, να πας κοντά στον Ηρακλή, για να δεις πώς γίνεται ένας άνθρωπος "άξιος". Ομως πρόσεξε! Θα βλέπεις την αλήθεια, γιατί όλοι οι άλλοι θα βλέπουν το ψέμα.../.../.."

---..---

 

 


"

" ΕΚΕΙΝΟΣ!!!"

 

     Σ΄αυτό το μυθιστόρημα ( Εσωτερικής Λογοτεχνίας)  περιγράφεται η πορεία εξέλιξης μιας γυναικείας ψυχής, μέσω της εξάρτησής της από τον άνδρα.

  Μια κληρονομιά, που περνάει από μάνα σε κόρη, από γιαγιά σε εγγονή...!!!!

-Είναι η φυλακή της γυναίκας ; 

- Ναι!

- Μπορεί να γίνει η απελευθέρωσή της;

- Και πάλι, ναι!

- Ποιός ρυθμίζει τις ισορροπίες;

       Καρδιά

 Εδώ έχει τον λόγο ένας άλλος παράγοντας, που ονομάζεται ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ!!!

Καρδιά

 Προσθέτω μόνο, ότι το βιβλίο αυτό το αφιερώνω σ΄εκείνες τις γυναίκες, που για χρόνια ολόκληρα - ως θεραπεύτρια- μου άνοιξαν την ψυχή τους και με άφησαν να δω "γυμνή" την ΕΞΑΡΤΗΣΗ από το βλέμμα... ΕΚΕΙΝΟΥ!

 Και τότε τρόμαξα...τρόμαξα πολύ...για εμένα, για εκείνες και για τις κόρες που ακολουθούν.

 Ετσι, στέλνω το βιβλίο αυτό στο σύμπαν, ως μία γυναικεία φωνή, που ξεκινάει αιώνες πριν και μέχρι σήμερα καλεί σε βοήθεια!

Αποσπάσματα από το βιβλίο, "ΕΚΕΙΝΟΣ"!!

 

       

    Ραγισμένη καρδιά

(Και μέσα από τα γράμματα της μητέρας της- γραμμένα για κάποιον άγνωστο, αρσενικό "-διαβάζει....)

            Ραγισμένη
 καρδιά  


" ...Τα καλά κορίτσια, σου το είπα, δεν παίζουν ερωτικά παιχνίδια με τους άνδρες. Αν το κάνουν γιατί τους αρέσει, είναι "πόρνες". Αν το κάνουν για να "δέσουν" το γαμπρό...έχει καλώς...γιατί το κορίτσι πρέπει να αποκατασταθεί. Δεν το κάνει για την ηδονή. Αχρείαστη να είναι.
Αυτά, φίλε μου, εγώ τα "βύζαξα" από τον αέρα που υπήρχε γύρω μου κι έπρεπε να τα τηρώ με ευλάβεια για να μπορώ να υπάρχω ανάμεσά τους. Να ανήκω στο σινάφι τους. Να μην διαταράξω το δέντρο της οικογενειακής τιμής, που μας στήριζε.Γιατί, αυτό το δέντρο,είχε για κορμό τη μάνα μου, τη γιαγιά μου, την προγιαγιά μου, που δεν είχαν χαρά ζωής. Είχαν όμως Καθωσπρεπισμό και Κατάθλιψη. Οπως κάθε καλή και αξιοπρεπής γυναίκα, που δεν πρέπει μόνο να είναι τίμια, αλλά να φαίνεται και τίμια. Οπως η γυναίκα του Καίσαρα,που ανήκει στον αφέντη της.././..να μείνει πιστή στους ρόλους της. Αν δεν μπορεί...να πεθάνει! Θα την τιμήσουμε με μαρμάρινο κενοτάφιο. Τί άλλο θέλει;..."

Μπερδεμένος

(Αυτά έγραφε στο γράμμα της η μητέρας της. Μα, με την ίδια, που μεγάλωσε μεσα στο μοναστήρι, τί σχέση είχε η μοίρα της μάνας της;)

 

 

  Γυρίζουμε σελίδα και διαβάζουμε...       

 

                    Καρδιά

" Εφυγα σαν κυνηγημένη προς το βουνό. Δεν ξέρω πόσο 
περπάτησα, μα όταν γύρισα στο μοναστήρι, ένα μου ήταν 
ξεκάθαρο: οτι εγώ τουλάχιστον το είχα πάρει είδηση, ότι 
είμαι " Φυλακισμένη" και παλεύω να μάθω ποιά είμαι μέσα 
σ΄αυτή τη φυλακή. Μπορεί να μη γλυτώσω από τη Μοίρα 
μου, που την έχουν υφάνει -ερήμην μου- γενιές... Αυτά 
σκεφτόμουν κι αμέσως έρχονταν διάσπαρτα στο νου μου τα 
λόγια της Γερόντισσας: " Δεν ξεφεύγεις από την 
οικογενειακή Μοίρα"..." Δεν παραμερίζει αυτό που σου 
κληροδότησαν. Αναβαθμίζεται όμως και μόνο με ψυχική 
εξέλιξη! "
Ολα αυτά με μπέρδευαν πολύ...."

 

(...συνεχίζει η ηρωίδα του βιβλίου μας. Κι εμάς μας 
μπερδεύει ακόμα περισσότερο με την απόκοσμη "συνομιλία" 
της - όπως λέει- με τον Ουράνιο Πατέρα...να ήταν ,τάχα, 
προσευχή...όραμα...φαντασία...ό,τι κι αν ήταν, ας την 
παρακολουθήσουμε...)

            Ραγισμένη καρδιά

"-- -Κύριε, εσύ που γνωρίζεις τα βάθη της ψυχής, πόσο θα υπάρχει ακόμα μέσα μου αυτή η θλίψη; Πότε θα τελειώσει αυτό το βαρύ υλικό, που γεμίζει τις δεξαμενές της ψυχής μου;


            Κουράστηκαααα !!!!!

 

- Θα το έχεις,Γυναίκα, όσο θα υπάρχεις πάνω στη Γη. 
Είναι εκεί για να μην ξεχνάς, ότι είσαι κομμάτι Εκείνου, 
που εσύ τον ονομάζεις Πολεμιστή. Εγώ τον ονόμασα Ανδρα. 
Εσύ θα πρέπει τώρα να βρεις πώς τον θέλεις:


. Σαν σκεπή στο άσκεπο σπίτι σου, που θα κρατάει μακριά 
τις καταιγίδες της ζωής;


. Σαν γερό υποζύγιο, που θα υπακούει στις εντολές σου;


. Σαν πονηρό υπηρέτη, που θα σε κλέβει στο ζύγι;


. Σαν τίμιο τροφοδότη και καλό κουβαλητή;


. Σαν αφεντικό, που σε ταϊζει και σε ξεχνάει;


. Σαν προδότη, που σε ντρέπεται;


. Σαν εχθρό, που κονταροχτυπιέται μαζί σου για να 
υπάρχει;


. Σαν άγουρο παιδί, που χαίρεται να σε ξεγελά;


. Σαν διπρόσωπο, που σε χρησιμοποιεί γιατί φοβάται να 
ζήσει μόνος;


. Σαν...

 

- Ελεος, Κύριε! ακούστηκε δυνατά η φωνή μου. Αυτά που 
μου αραδιάζεις δεν είναι ο δυνατός πολεμιστής, που 
περιμένει η δική μου ψυχή!


- Είναι όμως ο άνδρας, που κινείται γύρω σου.


- Και ο πολεμιστής...;;;


- Αυτός..../../..."
---.........

 

( Αλήθεια...αυτός υπάρχει ; Η ερώτηση θα μας απαντηθεί στην προσωπική μας ιστορία, που εύχομαι να είναι ...μία όμορφη ζωή ! !!!)

                                 Καρδιά

"ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ "-

ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ
ΤΗΣ ΖΩΗΣ

( Αυτοβιογραφικό Μυθιστόρημα, της Μαίρης Μάκρα)

 

. Αυτή είναι μια ιστορία ζωής, όπως πολλές άλλες. Πίσω από τα γεγονότα διαφαίνεται μία εποχή. Πολλοί θα την ονομάσουν δύσκολη, άλλοι θα την χαρακτηρίσουν ενδιαφέρουσα ή εποχή ζυμώσεων και άλλοι τόσοι θα την εκλάβουν σαν Μοίρα σκληρή.

Το θέμα, λοιπόν, είναι ποιά λέξη θα χρησιμοποιήσει κανείς σαν παράθυρο, για ν΄ατενίσει τον κόσμο και να ζυγίσει την ζωή του.
Η μικρή ηρωίδα της ιστορίας μας, δανείζεται στην αρχή τις λέξεις των άλλων, για να καταλάβει τί γίνεται γύρω της, μα μπερδεύεται πολύ...

...γιατί η άγουρη ζωή της ξεκίνησε με την λέξη ΑΓΩΝΑΣ!

και διαβάζουμε από το βιβλίο...

..."...ήταν αγώνας. Κι εκείνος αγωνίστηκε. Κι εκείνοι τον έδειραν, επειδή αγωνίστηκε. Κι από πάνω τον σακάτεψαν, αφού δεν βρήκαν εγκλήματα για να βγάλουν το άχτι τους. Βρήκαν, σ΄όλες τις μαρτυρίες, αγάπη για τον τόπο του και για τους ανθρώπους. Του έδωσαν, λοιπόν, μία κλωτσιά και τον πέταξαν έξω από το κρατητήριο. Και τον έγραψαν και στα μαύρα κατάστιχα, επειδή το είχαν στο πρόγραμμα να τον γράψουν και κάποια μέρα να βγάλουν το άχτι τους, αφού ήταν από τους ΑΛΛΟΥΣ !

Και όταν κάποιοι μοιράσουν τον τόπο ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ και στους ΑΛΛΟΥΣ, μη ζητάς εξηγήσεις και πολλά γιατί. Θα σε σφάξουν και μόνο επειδή ρώτησες να μάθεις την αλήθεια. Κι ύστερα, ποιά αλήθεια; Αυτή που ξέρουν όσοι δέρνουν ή αυτοί που ξέρουν όσοι υπογράφουν συμφωνίες και δίνουν εντολές; Την αλήθεια εκείνου που είναι από πάνω ή του άλλου που βρέθηκε από κάτω; Δεν ρώτησα ποτέ"

Μετά....

"...Ο χρόνος μάκραινε κι όλο μάκραινε../../.."

και το μικρό κορίτσι μεγαλώνει απότομα...

" Εχετε δει, πώς αλλάζουν οι εποχές; Πώς ο άνεμος στέλνει της καταιγίδας τα μηνύματα και σκιάζει τον ήλιο; Εσύ κάθεσαι εκεί, στην άκρη του περιβολιού και μετράς της πεταλούδας τα χρώματα.
Δεν προσέχεις τα σύννεφα, ούτε ακούς το κρώξιμο της κουρούνας. Μόνο που μέσα σου όλα σφίγγονται. Οσμίζεσαι τον αέρα και νοιώθεις, χωρίς τίποτε να βλέπεις ξεκάθαρα, ότι κάτι αλλιώτικο έρχεται.../../...μα τί με νοιάζουν αυτές οι λέξεις, που γέμισαν γη και ουρανό κι αυτός (ο πρόεδρος του χωριού) τις αναμασάει και φοβερίζει;

ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΩΡΕΣ,λέει, και ΣΤΡΑΤΟΣ και ΒΑΣΙΛΙΑΣ και ΑΝΤΑΡΤΕΣ! Πού ήσαν όλοι αυτοί; Δεν είχαμε δει κανέναν. Ζούσαμε ήσυχα κι αυτό θέλαμε.

- Ειχα πει να δηλώνετε σ΄εμένα τον κάθε ξένο, που θα κοιμηθεί σπίτι σας! ούρλιαζε ο Τσώνης και χτυπούσε το μπαστούνι του στη γη.Ο δάσκαλος δεν μ΄άκουσε ψες το βράδυ. Στο σπίτι του κοιμήθηκε ο ταχυδρόμος.

- Δεν είναι ξένος ο ταχυδρόμος, άκουσα τη φωνή του πατέρα.Σε όλο το χωριό είναι γνωστός.Τον φιλοξένησα, όπως κάνετε όλοι σας. Πού είναι το κακό;

- Κάτσε καλά, δάσκαλε, γιατί θα φας το κεφάλι σου! ύψωσε ο Τσώνης τη φωνή και το μπαστούνι του.

Αρχισα να τρέμω../../..αλλάζει η γη, όταν κλαίνε οι άνθρωποι; Δεν το ήξερα. Ούτε ότι όλα γίνονται γκρίζα..."
--
Ο φόβος πια εγκαθίσταται στην ζωή του μικρού κοριτσιού και θα την κυβερνάει για ολόκληρα χρόνια...
--

" Δεν γελούσαμε πια. Δεν ήξερα ούτε αν με αγαπούσαν ακόμα. Δεν ρώτησα και την Αργύρω μου να μου το πει. Μπορεί κι εκείνη να το είχε ξεχάσει. Δεν μιλούσαμε. Ψιθυρίζαμε. Μόνο ο Κωσταντής κραύγαζε κάθε φορά που έλεγε κάτι ο πατέρας και δεν του άρεσε.

- Το μάθατε; Ο βασιλιάς Γεώργιος πέθανε, ανακοίνωσε μια μέρα γεμάτος ανησυχία στο καφενείο.

- Τί κάνεις έτσι Κωσταντή; Ο βασιλιάς Γεώργιος πέθανε, ζήτω ο βασιλιάς Παύλος. Δεν θ΄αλλάξει τίποτε. Μην ανησυχείς, λοιπόν, τον καθησύχασε ο πατέρας.

Ο Κωσταντής έφυγε αμίλητος.Την άλλη μέρα κάποιος ήρθε από την Χαλκίδα και έφερε εφημερίδα.

" Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΠΕΘΑΝΕ. ΖΗΤΩ Ο ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΠΑΥΛΟΣ"

Οι τίτλοι φάνταζαν με μεγάλα γράμματα. Βόμβα έσκασε μπροστά στη μύτη τους και τάραξε την παρέα του Τσώνη. Ο δάσκαλος είχε πει τις ίδιες φράσεις. Πού τις ήξερε Φως φανερό! Εχει πομπό! Εχει επαφή με τους αντάρτες κάτωαπό τη μύτη μας! Είναι επικίνδυνος!

Ετσι πήρε η εποχή τα γκρίζα της χρώματα και χαράχτηκε μέσα μου με ακαταλαβίστικες φράσεις, για το μπόι μου:

"ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ, ΕΝΕΔΡΕΣ,ΑΝΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗ ΦΑΛΑΓΓΑ"

Δεν καταλάβαινα πια τίποτε. Ο κόσμος ανακατεύτηκε γύρω μου../../..δεν ήξερα...να πάω ή να μην πάω να παιξω με τη φιλενάδα μου, την Δροσούλα; Κι άν πήγαινα Θα εύρισκα τους δικούς μου στο σπίτι όταν θα γύριζα ή θα τους είχε σκοτώσει ο Τσώνης; Κι αν όχι ο Τσώνης, μπορεί να τους σκότωνε κρυφά ο Ροπακιάς. Πριν από λίγο καιρό, τον Ροπακιά, δεν τον πολυλογάριαζαν στο χωριό. Τώρα όμως τον είχε κάνει πρωτοπαλλήκαρο ο Τσώνης..../../..
" Δάσκαλε, κινδυνεύεις. Πρέπει να φύγετε../../.."

- Μα τί είπες; Γιατί κινδυνεύεις;; ρωτούσε η μητέρα.

- Δεν λέω πια τίποτε, δεν μιλάω, απαντούσε ο πατέρας. Μα γυρεύουν αφορμή. Ο,τι και να πω το καταλαβαίνουν αυτοί όπως το θέλουν. Από πομπό έμαθα την φράση " Ο βασιλιάς πέθανε, ζήτω ο βασιλιάς; " Την γράφουν τα βιβλία. Την γράφει η Ιστορία.Επαναλαμβάνεται κάθε φορά, χρόνια, αιώνες, μόλις πεθάνει κάποιος βασιλιάς. Γι ΄αυτούς όμως είμαι προδότης.Εχω πομπό. Πάνε στην Χωροφυλακή και λένε: ο δάσκαλος έχει επαφή με τους αντάρτες. Πάει τελέίωσε. Είμαι ξεγραμμένος. Μισούν αυτό που νομίζουν ότι είμαι...."

 

 

Αρχέτυπα- ως Οδηγός Ζωής και Αυτογνωσίας!!!!

 

 

ΟΙ " ΑΠΕΝΑΝΤΙ"
και τα ΚΥΚΛΑΜΙΝΑ

 

Παραμύθι αυτογνωσίας για μικρούς
και μεγάλους

            Χαλαρός

 

"Τα παραμύθια περιέχουν την λαϊκή σοφία, που κληροδοτείται στους ανθρώπους, από γενιά σε γενιά.Με άλλα λόγια, τα παραμύθια μας φανερώνουν την γνώση, που έχει αποκτήσει η ανθρωπότητα, μέσα από μία μακραίωνη πορεία.

Αυτή η γνώση είναι καταχωρημένη στο ασυνείδητο του κάθε ανθρώπου. Μέσα από τα παραμύθια, μας δίνεται σε εικόνες, που ονομάζονται σύμβολα.

Εχουμε συνηθίσει τα παραμύθια να απευθύνονται σε παιδιά. Είναι γνωστό όμως, ότι και οι μεγάλοι ακούν με ευχαρίστηση το κάθε παραμύθι. Οι αλήθειες του αγγίζουν αυτό που η ψυχή μας γνωρίζει κι εμείς αγνοούμε, μια και έχουμε απομακρυνθεί από την επικράτειά της. Εχουμε δώσει το προβάδισμα στην διάνοια, που έχει για όλα μια λογική και χειροπιαστή απόδειξη. Οχι πως αποκλείουμε την Διάνοια από τον δρόμο της ψυχικής εξέλιξης. Απλώς, πιστεύουμε ότι δεν είναι ο ρόλος της να σηκώσει μόνη της όλο το βάρος της ανθρώπινης εξέλιξης. Χρειάζεται την συνεργασία της ψυχής, για να μη γίνει ο άνθρωπος "στεγνός" από συναισθήματα, σκληρός και, κατά συνέπεια, δυστυχισμένος. Οχι γιατί του λείπει το παραμύθι, αλλά γιατί του λείπει αυτό που περιέχει το παραμύθι: Το άλλο μισό του, που θα τον κάνει να νιώσει ολοκληρωμένος και ασφαλής ".

Με βάση αυτά τα πιστεύω έχει γραφτεί το Παραμύθι, "ΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ και τα ΚΥΚΛΑΜΙΝΑ". Σοβαρές έννοιες και πανανθρώπινες αλήθειες έχουν "ντυθεί" την απλότητα του παραμυθιού, για να μιλήσουν κατευθείαν στην ψυχή μας. Γι αυτό και χαρακτηρίζεται ως "Παραμύθι Αυτογνωσίας", για μεγάλους.

Τα παιδιά, που θα το διαβάσουν, θα νιώσουν την αλήθεια των συμβόλων, μέσα από ένα πλήθος συναισθημάτων, που θα εμπλουτίσουν το συνειδητό τους.

        Φιλί

Σίγουρα όμως το βιβλίο αυτό θα αδικηθεί αν παρουσιαστεί μόνο σαν ανάγνωσμα για παιδιά, μόνο επειδή είναι παραμύθι. Απευθύνεται σε μεγάλους με ανοιχτή καρδιά και σε παιδιά με σοφία.

====

 

( Απόσπασμα από το παραμύθι,
"ΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΥΚΛΑΜΙΝΑ" )

 

"..././.Ο αέρας λιγόστευε κοντά στούς "Απέναντι"../../..Τα παιδιά ένοιωσαν την ανάγκη να φύγουν τρέχοντας, πίσω για το δικό τους σπίτι. Την άλλη μέρα δεν είχαν κέφι για δουλειά../../..κι επειδή αυτή η κατάσταση κράτησε για καιρό, σαν σοφό ποτάμι που ήταν, αποφάσισε να κάνει κάτι για να ξυπνήσει πάλι την ζωή μέσα τους../../..και σαν κατάφερε ν΄αναταράξει την πλάση, ήλθε και μιά νεροποντή μαζί με τ΄αστροπελέκια, που χαράκωσαν τον ουρανό και τσάκισαν τα δέντρα.
../../..
- Τί φοβερό κακό έγινε εδώ πέρα!
- Δεν το λένε "κακό"! Το λένε "ζωή"! είπε το ποτάμι.
.../../..
-Δεν το λένε "όμορφα"! Το λένε "ζωή"! είπε το ποτάμι.../...//"

                     ====..====

 

Ελληνική Μυθολογία και η πραγματικότητα της ΖΩΗΣ!!!

 

" ΓΝΩΡΙΣΕ

     ΤΗΝ

ΨΥΧΗ ΣΟΥ - Με Οδηγό 
                     

            τα  

 Ελληνικά Αρχέτυπα"

                   --.--


" Για να δημιουργηθεί ή να παραχθεί κάτι καινούργιο ( πλάσμα, έργο ή κατάσταση) πρέπει να ενωθούν δύο αντίθετες Αρχές: Ο Ουρανός (= αρσενικό στοιχείο) + η Γη (= Θηλυκό στοιχείο). Πρόκειται για δύο αντίθετα, άρα φέρουν μαζί τους την ΔΙΑΜΑΧΗ. Θα συγκρουστούν, θα γίνει η γονιμοποίηση στοιχείων, για να προκύψει ο καρπός της ΕΝΩΣΗΣ ".
. Αυτό είναι μία Αλήθεια. Στηρίζεται σε Συμπαντικούς Νόμους. Οσες φορές εναντιωθήκαμε σ΄αυτούς τους Νόμους, που κρατάνε σε Τάξη το Σύμπαν, εμείς οι άνθρωποι - ως κομμάτια του σύμπαντος- χάσαμε τις ισορροπίες μας και κλαψουρίζοντας τα βάλαμε και με τον Θεό.

Σ΄αυτό το βιβλίο μας δίνονται Νόμοι Ισορροπίας. Αναπόφευκτα στάδια της πορείας μας μέσα στην ζωή. Παγίδες ολισθήσεως, που μας οδηγούν σε συγκρούσεις, στην επαγγελματική και προσωπική μας ζωή. Μηχανισμοί ψυχής, που κλονίζουν ή στηρίζουν τις ισορροπίες μας, ανάλογα με το πώς θα τους χειρισθούμε εμείς. Εμείς οι άνθρωποι! Τα όντα της Ελεύθερης Βούλησης. Για πορεία αυτονομίας και επίγειας ευτυχίας χρειαζόμαστε ως οδηγό την ίδια μας την ψυχή. Μα αυτή, κάτω από το σκοτάδι της άγνοιας, συνήθως σωπαίνει.

Το βιβλίο αυτό προσφέρεται, ως ΧΑΡΤΗΣ ΟΔΟΙΠΟΡΙΑΣ, στον κάθε άνθρωπο, που επιθυμεί να κρατάει ο ίδιος το τιμόνι της ζωής του και ως αυτόνομο άτομο, μέσα στην ολότητα του σύμπαντος, να χαράζει με ισορροπία την πορεία του.

Ως ΕΡΓΑΛΕΙΑ και ΟΔΟΔΕΙΚΤΕΣ θα έχει τα ΑΡΧΕΤΥΠΑ της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ, που μας συνδέουν με τον Θεό, με την ψυχή μας και με την πραγματικότητα της ζωής.

                                                 Χαμόγελο

 

Από τον πρόλογο του βιβλίου,

"ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ-
-Με Οδηγό τα Ελληνικά Αρχέτυπα".

==="..././.Ο δρόμος της ψυχής, όμως, συνυπάρχει με τον δρόμο της ζωής, αλλιώς παραμένει άγονο ταξίδι, δίχως καρπούς.../../..για χάρη αυτού του σκοπού έγραψα τα "Επιμύθια". Πρόκειται για μικρές ιστορίες, μέσα από τις οποίες αυτοπαρουσιάζονται οι θεοί του Ολύμπου. Αποκαλύπτουν την αξία τους, ως ψυχικές δυνάμεις, τον ρόλο τους στην πορεία της προσωπικής εξέλιξης και μας προτρέπουν να επιλέξουμε- ελεύθερα- την θέση που θα τους δώσουμε στην ζωή μας./../...."

---
( Απόσπασμα από το "Επιμύθιο" "ΔΗΜΗΤΡΑ"...)

" Αγαπητοί φίλοι, είμαι η θεά Δήμητρα. Η αδελφή μου η Εστία, σας μίλησε για το ΜΕΤΡΟ. Εγώ, λυπάμαι, μα θα σας εκθέσω στον Πειρασμό. Αν τα καταφέρετε, ζώντας μαζί του,να βρήτε αυτό το ΜΕΤΡΟ, θα υποκλιθώ μπροστά σας και θα ζηλέψω την ανθρώπινη μοίρα σας. Δεν είναι λίγο να σου δίνουν την ευκαιρία να δικιμάζεις την δύναμή σου και ν΄αποφασίζεις για την πορεία σου. Μέσα στο θνητό κορμί σας τοποθέτησαν οι θεοί μιά λαμπάδα αναμμένη. Την ονόμασαν ΘΕΛΗΣΗ. Από το ύψος της φλόγας της σας ξεχωρίζουν οι αθάνατοι κι αποφασίζουν ποιοί από εσάς είναι οι γενναίοι και ποιοί οι αδύναμοι.Σας αφήνουν όμως την ευθύνη ν΄αποφασίζετε για ποιόν θα καίτε την λαμπάδα σας ή γιατί. Μεγάλο προνόμιο αυτή η ελευθερία. Ούτε εγώ την έχω που είμαι θεά. Αποφάσισε η τάξη του Κόσμου να είμαι θεά της γόνιμης γης, και μόνο μέσα σ΄αυτό το βασίλειο είμαι υποχρεωμένη να δράσω. Τί κι αν σέβομαι, λοιπόν, το ΜΕΤΡΟ; Πρέπει να σας εκθέσω στην Αφθονία....

Μυθος και Αυτογνωσία ως πρακτικός οδηγός ζωής!!!

 

              ΙΝΟΥΑΤ

 ( ΤΑ ΣΑΜΑΝΙΣΤΙΚΑ ΑΡΧΕΤΥΠΑ

          ΤΩΝ ΕΣΚΙΜΩΩΝ)

 

                         Γουρλώνω
 τα μάτια
Οι ιστορίες του "Ινουατ" στηρίζονται στη μυθολογία των Εσκιμώων. Οι ήρωες, οι σχέσεις τους, οι συγκρούσεις τους, είναι σύμβολα μιας συμπεριφοράς, που υπάρχει στην ψυχή του κάθε ανθρώπου και λειτουργεί ως ψυχικός μηχανισμός. Είναι, με άλλα λόγια, ΑΡΧΕΤΥΠΑ!

Για παράδειγμα, ο φόβος μπροστά στο "Αγνωστο" είναι κληρονομημένος μηχανισμός, που υπάρχει μέσα στην ανθρώπινη ψυχή. Ο κάθε άνθρωπος τον βιώνει διαφορετικά, γι΄αυτό και δεν αναγνωρίζεται πάντα σαν φόβος. Επομένως, μέσα στα ΑΡΧΕΤΥΠΑ υπάρχει η αλήθεια της ανθρώπινης ψυχής!

Ο σκοπός αυτού του βιβλίου είναι το να προσφέρει την αλήθεια των αρχετύπων στους ανθρώπους, ώστε να έχουν γνώσεις-κλειδιά, με τις οποίες θα βάλουν σε τάξη τις σκέψεις τους και θα βλέπουν καθαρά μέσα τους, όταν πολλά πράγματα τους δημιουργούν σύγχυση και αδιέξοδα.

Επομένως, το "Ινουατ" μπορεί να λειτουργήσει, όχι μόνο σαν ένα ευχάριστο ανάγνωσμα, αλλά κυρίως σαν προσωπικός οδηγός ζωής και αυτογνωσίας.

Φιλί

 

 

( Απόσπασμα από το βιβλίο, ΙΝΟΥΑΤ )


" Είμαι το Ινουα της φώκιας. Εκείνης της όμορφης φώκιας, με το γυαλιστερό δέρμα και τα ολοστρόγγυλα μάτια, που δεν ζει πιά../../..τώρα, εγώ είμαι ένα ελεύθερο Ινουα κι έχω ολόγυρά μου το χιονόλευκο ωκεανό../../..μα...αν είναι Σαμάν αυτό το πλάσμα που βλέπω τώρα να σέρνεται μισοπαγωμένο πάνω στους πάγους, σωθήκαμε...κι αυτός κι εγώ...Πετάω κοντά του../../..Και τώρα...το λαμπερό πλάσμα που αντικρύζουν τα μάτια σας, είμαι εγώ, το Ινουα μαζί με τον Εκλεκτό. Γίναμε ένα, σαν μια ψυχή και το όνομά μας είναι Τούνγκατ. Αυτό θα πει ότι η Δύναμη και η Θέληση είναι πια ενωμένες σε μία πορεία κοινή, που τώρα αρχίζει.../../..μην τρομάζετε από τους κεραυνούς, που τραντάζουν την πλάση. "Το καινούργιο στη ζωήμας, μπαίνει πάντα με ομοβροντίες", λένε οι γεροντότεροι της φυλής μας....."