" Κάτι ακόμα...κάτι ακόμα..."

   


"ΕΝΘΕΟΙ ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ ΣΤΗΝ ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ"

( Του Αρχιμ. Αρσενίου Κωτσόπουλου)
--..--

 

Το βιβλίο αυτό αφιερώνεται, από τον
συγγραφέα του,( Αρχιμανδρίτη, Αρσένιο
Κωτσόπουλο).././ .." Σ΄όλους αυτούς που
άφησαν ιστορία υπερνικώντας τις φοβερές
οχλήσεις του κόσμου τούτου..."

Κι εγώ- και μόνο ως απλή αναγνώστρια-
αφιερώνω αποσπάσματα από το εμπνευσμένο αυτό
πόνημα, σε όσους αναζητούν..." κάτι
ακόμα...κάτι ακόμα", που να τροφοδοτεί τον
Νου και την Ψυχή με... Προβληματισμό;
Σκέψη; Γνώση; Ολα είναι ευπρόσδεκτα, όταν
ξεκινάει κανείς με ανοιχτή την καρδιά για να
συλλέξει το " κάλλιστον " από την κάθε λέξη,
φράση, παράγραφο ή κείμενο.

Με ανοιχτή την καρδιά, λοιπόν, ξεκινάμε την
συμπόρευση με την Οδύσσεια του Ομήρου και τις
Γραφές της Ορθόδοξης Πίστης ( Παλαιά και
Καινή Διαθήκη).

" Στα κείμενα αυτά βρίσκω κάποιους
συσχετισμούς θαυμάσιους...", γράφει ο Πάτερ
Αρσένιος Κωτσόπουλος και στην εισαγωγή του
βιβλίου του αναφέρει: ".././..Ανάμεσα στο
πλήθος των συγγραμάτων του Μεγάλου Βασιλείου υπάρχει μία παιδαγωγική ομιλία με τίτλο:


"Προς τους νέους, όπως αν εξ ελληνικών
ωφελοίντο λόγων"...

Σε άλλη ενότητα του έργου ο Μ.Βασίλειος
γίνεται πιό συγκεκριμένος: "Κάποιος πολύ
μορφωμένος και ικανός να εμβαθύνει στην
ποίηση μου έλεγε ότι όλη η ποίηση του Ομήρου
δεν είναι τίποτε άλλο παρά ύμνος αρετής".

Και συνεχίζει ο Πάτερ Αρσένιος:" Ο Χριστός
μας στους απλοϊκούς ανθρώπους της εποχής του
μιλούσε με παραβολές. Πίσω από τις χαριτωμένες
ομιλίες του κρύβονταν βαθιά πνευματικά
μηνύματα, τα οποία αντιλαμβάνονταν όσοι είχαν
"κεκαθαρμένη διάνοια../../.Ο Ιουστίνος,
φιλόσοφος και μάρτυρας της πρωτοχριστιανικής
περιόδου στην Απολογία του μιλά για τους ΠΡΟ
ΧΡΙΣΤΟΥ χριστιανούς, οι οποίοι έχοντας μέσα
τους τον σπερματικό λόγο, προσέγγισαν το θείο
και πέρασαν θαυμαστά μηνύματα στον
ειδωλολατρικό κόσμο..././..Στο Βυζάντιο, όπως
είναι γνωστό, η εκπαίδευση ήταν κυρίως
προσκολλημένη στην κλασική παράδοση.
Υποχρεωτικό ανάγνωσμα μαζί με την Αγία Γραφή
ήταν ο Ομηρος.././."

Και κλείνοντας τον πρόλογο του βιβλίου του ο
Π. Αρσένιος, τονίζει:

" Στην συγγραφή αυτού του έργου δεν με
έσπρωξε η μανία να προβάλω τις ατελείωτες
αρχαίες μυθολογίες των Ελλήνων ή και τις
δίχως αρχή, μέση και τέλος πολυθεϊστικές τους
αντιλήψεις. Σε μια εποχή που κάποιοι
αρέσκονται να υποβιβάζουν το διαχρονικό
ελληνικό πνεύμα και να το σπρώχνουν μέσα σε
σαρκολατρικές τελετές της προ Χριστού
περιόδου, η εν λόγω προσπάθεια έρχεται να
προβάλλει αξίες, ιδανικά, αρετές και αγώνες
που ανέκαθεν κυλούσαν και συνεχίζουν να
κυλούν στις φλέβες μας..."
--..--

 


( Στη συνέχεια θα δούμε και την " Αποδημία του Οδυσσέα από την Ιθάκη" και τον συσχετισμό της με τις Αγιες Γραφές, όπως παρουσιάζεται από τον Πατέρα Αρσένιο , ο οποίος γράφει στον πρόλογο του βιβλίου:
" Στο πόνημα αυτό, με μια τολμηρή προσέγγιση, αναδεικνύονται βαθύτατα πνευματικά μηνύματα στην Οδύσσεια, ένα βιβλίο που τόσο διαβάστηκε και σχολιάστηκε ανά τους αιώνες...")

                        

 

Κ Υ Κ Λ Ω Π Ε Σ!!!


 Η μοναξιά και η περιορισμένη αντιληπτικότητα
των εγωκεντρικών! 

             ***          

Οι Κύκλωπες παρουσιάζονται να είναι μοναχικοί, απόκοσμοι, ακοινώνητοι. Κατατρώγουν ό,τι βρίσκουν και ζουν με τον εαυτό τους. Ο αρχηγός τους, ο Πολύφημος, ζει σε σπηλιά. Παρ΄ότι ο πόθος του Οδυσσέα είναι η Ιθάκη, μπαίνει στον πειρασμό να δει πώς ζει ο Πολύφημος. Θα λέγαμε πως θέλει να "παίξει" με την αμαρτία.

                         Σοκαρισμένος

" Ομως εγώ δεν άκουσα, πράγμα που θά΄ταν συμφερότερο.
Ηθελα να τον δω, μήπως και μου φανεί φιλόξενος.
Αλλά δεν έμελλε, μόλις τον είδαμε, να δείξει
καλοσύνη στους συντρόφους."

                     Γουρλώνω τα μάτια

Ο Οδυσσέας δεν έχει σταθεροποιηθεί στην αρετή, κι αυτό του στοιχίζει πολύ. Θα χάσει αρκετούς από τους συντρόφους του που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στο σπήλαιο. Ο Πολύφημος, όπως το όνομά του δηλώνει, έχει μεγάλη "φήμη" για τον εαυτό του. Είναι ο υπερόπτης άνθρωπος που δεν έχει σφαιρική αντίληψη των πραγμάτων. Δεν κατέχει την πλήρη γνώση και αλήθεια. Γι αυτό και είναι "μονόφθαλμος"(= Βλέπει περιορισμένα). Παρόλ΄αυτά νομίζει ότι είναι κάποιος.../../..

Τελικά, ο πολύτροπος Οδυσσέας, " ο Διογέννητος Λαερτιάδης(= το παιδί του Θεού = ο άνθρωπος των αρετών) καταφέρνει να εξοντώσει τον Πολύφημο(= τον εγωκεντρισμό που τον απειλεί). Κι όταν ο Πολύφημος ρωτάει τον Οδυσσέα "ποιός είσαι;" ,εκείνος του απαντά,"Ο ΚΑΝΕΝΑΣ"(=Κανέναν δεν αντέχεις κοντά σου, εγωιστή και υπερφίαλε! Τί ρωτάς;).

Ο Οδυσσέας και οι σύντροφοι δραπετεύουν από το σπήλαιο πιασμένοι από το κάτω μέρος των προβάτων./../..μπαίνουν στο καράβι τους και ξανοίγονται στην θάλασσα.././.Τότε ο Πολύφημος..."χολώθηκε μέσα του πιό πολύ.
Κόβει λοιπόν μία κορυφή ψηλού βουνού
και πάνω μας τη ρίχνει.
Ο βράχος έπεσε μπροστά απ΄το καράβι...
ακόμα λίγο και θα σύντριβε του τιμονιού την άκρη..."

Το μήνυμα είναι συγκλονιστικό. Ακόμη κι όταν νικήσεις τον "εχθρό" (= τα πάθη σου), μην ξεθαρρέψεις, μην νιώσεις ασφαλισμένος και υπερηφανευτείς λέγοντας, " τώρα σε νίκησα", γιατί..." το δαιμόνιο(= τα πάθη) όταν βρει τον θεραπευμένο μαλθακό, επιστρέφει "ενισχυμένο"...και " έσται η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης".

                     ***

====( "ΕΝΘΕΟΙ ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ στην Ομήρου Οδύσσεια"
του Αρχιμ. Αρσενίου Κωτσόπουλου)

    

 

     Σειρήνες(= Το ξεπέρασμα των γλυκόηχων πειρασμών που σε  αιχμαλωτίζουν)

***

Οι γλυκόλαλες Σειρήνες με τις σαγηνευτικές μελωδίες τους τραβάνε όλους τους ταξιδευτές στο νησί τους. Γύρω από το νησί βρίσκονται πεταμένα πολλά κρανία και οστά ανθρώπων. Η Κίρκη συμβούλευσε τον Οδυσσέα:


" Αν κάποιος πλησιάσει ανύποπτος κι ακούσει των Σειρήνων
τη φωνή, δε γίνεται να τον χαρούν ξανά στο γυρισμό του
γυναίκες και μικρά παιδιά...τον θέλγουν οι Σειρήνες../../.
/./.. σε συμβουλεύω να τις προσπεράσεις././"

                *

          *

.. και καθώς πλησιάζουν στο νησί ο Οδυσσέας με τους συντρόφους του, ένας δαίμονας κόπασε τα κύματα...

       *

" ...πλησίαζε το καράβι, γερό σκαρί, στων δυό Σειρήνων
το νησί,
γρήγορα όπως το έσπρωχνε πρίμο το αγέρι.
Τότε μεμιάς 'επεσε ο άνεμος, η νηνεμία άπλωσε γαλήνη,
κοίμισε ο δαίμονας τα κύματα..."

*

Οταν πας,λοιπόν, να εκτελέσεις βρόμικο έργο, ο διάβολος κοπάζει τα κύματα και με ευκολία το πραγματοποιείς. Οταν όμως ετοιμάζεσαι να εκτελέσεις θεάρεστο έργο, ο διάβολος σηκώνει μεγάλα κύματα και προσπαθεί να σε απομακρύνει από αυτό. Με τη δύναμη όμως του Θεού και την δική μας επιμονή τα εμπόδια ξεπερνιούνται και το έργο ολοκληρώνεται. Ετσι ο Οδυσσέας και οι σύντροφοί του από το νησί των σειρήνων περνάνε αλώβητοι. Ο Οδυσσέας δεμένος στο κατάρτι, που συμβολίζει το ιδανικό του (= ο πόθος του για την Ιθάκη) δεν υποκύπτει στο κάλεσμά τους και οι σύντροφοι οι οποίοι δεν τις άκουγαν καθόλου, γιατί, κατά την συμβουλή της Κίρκης, " γλυκό κερί σαν μέλι μάλαξε και βούλωσε μ΄αυτό τ΄αυτιά τους".( ο Οδυσσέας)

    

Και με τα λόγια του Οδυσσέα:
"../.χωρίζω φέτα από κερί
μεγάλη, στρόγγυλη, και στα χέρια μου μάλαξα τα κομμάτια της.
Γρήγορα το κερί ζεστάθηκε
απ΄τη δική μου τη μεγάλη δύναμη, αλλά κι από το πύρωμα του ήλιου,
όπου περνά σαν βασιλιάς τον ουρανό."

* Βασική προϋπόθεση, λοιπόν, για την υπερνίκηση των πειρασμών είναι η άρρηκτη συνεργασία θείου και ανθρωπίνου παράγοντα ( του Οδυσσέα και του ήλιου). Ούτε μόνος του ο Οδυσσέας μπορούσε να πετύχει το κατασκεύασμα, αλλά ούτε κι ο ήλιος χωρίς την μεσολάβηση των ανθρωπίνων χεριών.

Νησί Αιολίας(= Η εμπαθής και θανατηφόρος περιέργεια)

       

 

                       =.=

" Στην πορεία τους οι ταξιδευτές ( Ο Οδυσσέας και οι σύντροφοί του) περνούν από το νησί της Αιολίας. Εκεί ο Αίολος τους φιλοξενεί " ένα φεγγάρι ολόκληρο" και τους προσφέρει ασκό μέσα στον οποίο "δένει τους δρόμους των ανέμων που λυσσομανούν". Σύμφωνα με τον μύθο, ο Κρονίδης Δίας τον είχε ορίσει ταμία των ανέμων, να τους κοιμίζει ή να τους ξυπνά όποτε εκείνος ήθελε. Μόλις έφυγαν από το νησί, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, κι ενώ ο Οδυσσέας κοιμόταν με ύπνο γλυκό στο καλλίγραμμο καράβι, οι σύντροφοι μπήκαν στην περιέργεια να δουν τί περιέχει ο ασκός. Ελεγαν μεταξύ τους:

...να της φιλίας τα δώρα, τα χαρισμένα από τον Αίολο.
Ομως δεν γίνεται άλλο, πρέπει να δούμε εδώ τί κρύβεται....
πόσο χρυσάφι, πόσο ασήμι μέσα του έχει ο ασκός αυτός....

 

../../..Το πάθος της φιλαργυρίας και της άσκοπης περιέργειας προκαλεί θύελλες και ανέμους. Οταν το κίνητρο είναι ιδιοτελές κι ενέχει το σαράκι της κτητικότητας, η περιέργεια γίνεται κακός σύμβουλος, ανοίγει τον ασκό του Αιόλου κι "εν ριπή οφθαλμού " το καλό μετατρέπεται σε κακό../..//..

 ../..δεν πρέπει, λοιπόν, να εφησυχάζουμε. Από τη μία στιγμή στην άλλη μπορούν όλα ν΄αλλάξουν./../.δεν αργεί η καταστροφή. Οταν πέσουμε στην έπαρση κάνοντας συνέχεια του κεφαλιού μας, όλα τα ωραία μπορούν να καταρρεύσουν, όπως οι χάρτινοι πύργοι.../../

 

                 

 

"ΕΝΘΕΟΙ ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ ΣΤΗΝ ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ"

ΚΙΡΚΗ
(= η υπερνίκηση της μαγικής δύναμης)

 

" Ο Οδυσσέας με μιά ομάδα συντρόφων προχωρά προς το παλάτι της Κίρκης Αυτή με την μαγική της δύναμη πετυχαίνει να μεταμορφώσει τους συντρόφους σε χοίρους.
.../../..όταν σε σαγηνεύουν οι εφήμερες ηδονές του κόσμου, αρχίζεις άτσαλα και ανεξέλεγκτα να κατασπαράζεις ό,τι υπάρχεί σε αυτόν, ισχυροποιώντας τα πάθη σου. Η ζωή σου τότε μοιάζει με την ζωή των χοίρων που ό,τι βρούν μπροστά τους το κατατρώγουν. Ομως δεν χορταίνει έτσι η ψυχή. Δεν αναπαύεται././.απομονωμένοι στα πάθη τους οι άνθρωποι θρηνούν την ερειπωμένη ψυχή τους..( " Αποκλεισμένοι εκεί θρηνούσαν"..)
Το τραγικό στον άνθρωπο έγκειται στο γεγονός ότι, ενώ γνωρίζει την αστοχία του, την ταλαιπωρία του και την ασημαντότητά του, δεν μπορεί να ξεφύγει από τον κλοιό της αμαρτίας.( "ο νους τους μόνο έμεινε όπως και πρώτα στέρεος"..) Αυτό είναι και το μαρτύριο της υπάρξεως...ο νους παρακολουθεί την ανεξέλεγκτη πορεία της καρδιάς, των αισθήσεων, του σώματός του και τελικά την αιχμαλωσία του.
../../.η παραμορφωτική αμαρτία φαντάζει πανέμορφη και γλυκιά, όπως η Κίρκη. ./../.η γλύκα της αμαρτίας (όμως) δίνει την σκυτάλη στην πίκρα των ενοχών και των ψυχικών συγκρούσεων.

 

../../Η Κίρκη (όμως) συναντά δυσκολία με
τον Οδυσσέα. Λαμβάνει κι αυτός το μαγικό
βοτάνι, το ραβδί της ωστόσο δεν μπορεί να
τον παραμορφώσει..././..ο Οδυσέας είναι
πολύτροπος. Ενας δυνατός κι εφευρετικός
νους βρίσκει τρόπους και μεθόδους για να
ξεγλυστρίσει από τις παγίδες που συναντά
στο ταξίδι της ζωής../../.σε αυτό (στην
Οδύσσεια) έχει συμβάλει η παρέμβαση του
θείου Ερμή, ο οποίος δίνει στον Οδυσσέα το
αντιφάρμακο ( το μώλυ). Με αυτό ενδυνάμωσε
και στερέωσε τον νου του(= Η παρέμβαση της
θείας χάριτος είναι αναγκαία για την
προστασία του νου από τους άτοπους
λογισμούς, τους οποίους η χάρις
αδρανοποιεί.)

 

 

   

Κάθοδος του Οδυσσέα στον Αδη!
(=Η δια του σταυρού Ανάσταση!)

                                                   Καρδιά
" Η Κίρκη προσπαθεί και πείθει τελικά τον Οδυσσέα για την αναγκαιότητα της προσωρινής κατάβασής του στον Κάτω Κόσμο, προτού οδηγηθεί στην Ιθάκη../../..
Η ορθόδοξη θεολογία και πράξη μιλάει γι΄αυτόν τον άλλο δρόμο. Ο Ιησούς προτού ανοίξει τον Παράδεισο πέρασε από τον Αδη. Προηγήθηκαν οι ταπεινώσεις, οι θλίψεις κι ακολούθησε η λαμπροφόρος Ανάσταση. Στην αναστάσιμη εωθινή ακολουθία διαβάζουμε:


" Ιδού γάρ ήλθεν διά του Σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω".


Είναι πνευματικός νόμος! Μετά τα δυσάρεστα, τα θλιβερά, τα ταπεινά και τα κοπιώδη έρχονται οι επιτυχίες και οι ευλογίες. Ο ψαλμωδός λέει:" Διήλθομεν διά πυρός κι ύδατος, και εξήγαγες ημάς εις αναψυχήν".

Οι σύντροφοι του Οδυσσέα(= ο ασύνταχτος όχλος)

 (Η συνέχεια, από το βιβλίο του Αρχιμ. Αρσενίου Κωτσόπουλου, "ΕΝΘΕΟΙ ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ"... )




" Οι σύντροφοι του Οδυσσέα(= Ο ασύνταχτος όχλος που κολλάει σέ ό,τι βλέπει) έκαναν ανυπακοή τρώγοντας τα βόδια του Ηλιου και χάθηκαν στους τόπους της περιπλάνησης.../../.ο άνθρωπος εκ κατασκευής ποθεί τα ανώτερα...όμως /../οι πρωτόπλαστοι θέλησαν να κατακτήσουν τα ανώτερα(την θεία γνώση)../.χωρίς να κοπιάσουν, κάνοντας ανυπακοή στον Θεό. Ετσι έχασαν τον παράδεισο και γνώρισαν τον θάνατο στον χώρο της περιπλάνησης.
Απόηχος της αδαμικής παρακοής είναι κι ο μύθος του Ικαρου, ο οποίος, στην προσπάθειά του ν΄ανέβει ψηλά, κατέρρευσε λιωμένος από τον ήλιο.../../το ίδιο έπαθαν κι οι σύντροφοι του Οδυσσέα, τρώγοντας τα βόδια του "Ηλιου", "που τέρπει με το φώς του τους βοσκούς". Εχασαν την Ιθάκη.
====
( τό ίδιο συνέβη και με κάποιους άλλους συντρόφους του Οδυσσέα,που χάθηκαν στη γη των Λωτοφάγων(= των ηδονών) και λησμόνησαν τον σκοπό του ταξιδιού, που ήταν η επιστροφή στην Ιθάκη(= Παράδεισο και στην προσωπική τους ολοκλήρωση.)
=====

Και λέει σχετικά ο Ομηρος:" Κι αν δεν μελέτησαν οι Λωτοφάγοι ν΄αφανίσουν τους συντρόφους,/τους δίνουν όμως να γευτούν λωτό./.όποιος κι αν έφαγε λωτό, τον μελιστάλαχτο καρπό(=των ηδονών),/ξεχνούσε την αποστολή του.../.."


Οι "σύντροφοι",λοιπόν,είναι ο όχλος που χάνεται μέσα στην σύγχυση και στους λαβυρίνθους των γήινων πραγμάτων. Μοιάζει με τα φθινοπωρινά φύλλα που τα παίρνει ο άνεμος και τα πάει όπου θέλει. Ο όχλος ήταν αυτός που συμμετείχε στην Σταύρωση του Χριστού. Ευμετάβλητος πάντα, καταπίπτει από τους επαίνους του "Ωσαννά εν τοις υψίστοις" στο " άρον άρον, σταύρωσον αυτόν" ..."
===
Αφού, λοιπόν ο άνθρωπος χαθεί μέσα στην σύγχυση και στους λαβυρίνθους της μέριμνας μόνο για τις γήινες απολαύσεις ...στο δρόμο τον περιμένει η "ΚΙΡΚΗ"(=η μαγεία της εφήμερης ηδονής)...που...

"Αυτή με τη μαγική της δύναμη πετυχαίνει να μεταμορφώσει τους συντρόφους του σε χοίρους.../(και τότε) ../..όταν σε σαγηνεύουν οι εφήμερες ηδονές του κόσμου,αρχίζεις άτσαλα και ανεξέλεγκτα να κατασπαράζεις ό,τι υπάρχει σε αυτόν, ισχυροποιώντας τα πάθη σου.Η ζωή σου τότε μοιάζει με την ζωή των χοίρων που ό,τι βρουν μπροστά τους το κατατρώγουν. Ομως δεν χορταίνει έτσι η ψυχή. Δεν αναπαύεται.
Απομονωμένοι στα πάθη τους, οι άνθρωποι θρηνούν την ερειπωμένη ψυχή τους..."Αποκλεισμένοι εκεί θρηνούσαν"..(= Οσο κι αν προσπαθούν να χορτάσουν τη σάρκα τους με ηδονές, νιώθουν όλο και πιό πολύ εγκλωβισμένοι στις αδυναμίες τους..) "τους ρίχνει βελανίδια να φαν όπως τα χαμοκύλιστα γουρούνια"..."

 

ΟΙ ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ

 
(= τα κατώτερα ένστικτα-και φιλήδονοι λογισμοί)

==.==( Απόσπασμα από .."Ενθεοι Περίπατοι στην Ομήρου Οδύσσεια"/του Αρχ. Αρσενίου Κωτσόπουλου)

===
" Ο αρχηγός των μνηστήρων ονομάζεται ΑΝΤΙΝΟΟΣ. Ερχεται αντί του Νου(= Οδυσσέα) στην ψυχή(= Πηνελόπη) και θέλει να τον αντικαταστήσει. Και ο πατέρας του Αντίνοου είναι ο ΕΥΠΕΙ΄ΘΗΣ(= αυτός που προσπαθεί να πείσει την ψυχή πως τα κατώτερα ένστικτα έχουν άλλη χάρη).
Γνωρίζουμε πως το κοσμικό πνεύμα που μας περιβάλλει έχει τα δικά του επιχειρήματα και προσπαθεί να πείσει την ψυχή να υποκύψει στις κατώτερες ορμές. Οταν η ψυχή συγκατατεθεί, γίνεται εντός της φοβερή μάχη και ακαταστασία. Γι αυτό κι ο υπαρχηγός των μνηστήρων ονομάζεται ΕΥΡΥΜΑΧΟΣ(=πλατιά μάχη).

Ο Ομηρος αποκαλεί τους μνηστήρες θεόμορφους./../..πίσω όμως από το ευγενικό τους σχήμα, κρύβεται η αρπαχτική διάθεση(=διεκδίκηση της Πηνελόπης), η τεμπελιά(=τρώνε χωρίς να δουλεύουν) και η φιλοδοξία τους(=διεκδικούν την εξουσία του παλατιού).

Οι "μνηστήρες" είναι εκείνοι οι υποκριτές, οι οποίοι ως προβατόσχημοι λύκοι, ορμούν στους άκακους ανθρώπους του Θεού και προσπαθούν να τους κάνουν κτήμα τους. Αυτούς ήλεγξε έντονα ο Χριστός, εξαπολύοντας τα φοβερά "Ουαί!".

Δυστυχώς, σήμερα ο κόσμος βρίθει από "μνηστήρες", από ανθρώπους δηλαδή τυχάρπαστους που θέλουν- δουλεύοντας λίγο- να απολαμβάνουν και να δρέπουν πολλά οφέλη εις βάρος των υπολοίπων../../...."

 

Το εργόχειρο της Πηνελόπης!

 


( =Το ξεγέλασμα των άτακτων ορμών
από τη θεία ψυχή )

                                
--.--( Απόσπασμα από το βιβλίο: " Ενθεοι Περίπατοι στην Ομήρου Οδύσσεια"/του Αρχ. Αρσενίου Κωτσόπουλου)

                                   ---.---

" Η Πηνελόπη(= ψυχή) κατοικεί στο υψηλό και φωτεινό υπερώο, στο ανώγειο του παλατιού. Δεν κατέρχεται στο επίπεδο των μνηστήρων (=στα κατώτερα ένστικτα)..././.για να ξεφύγει από τα κατώτερα ένστικτα κάνει αυτό που σκιωδώς τονίζει ο ένθεος Ομηρος:

" Την ημέρα υφαίνει τις αρετές (φωτεινό φαντό) .././..ενώ την νύχτα δίπλα σε δύο αναμμένες δάδες κρυφά μέσα από την καρδιά της (= φωτεινή κάμαρη) προσεύχεται στον Θεό με καθαρότητα, ξηλώνοντας από τον νου κάθε ιδέα, σκέψη και έννοια."

- Στην ορθόδοξη παράδοση κάνουμε λόγο για μυστική προσευχή και συμβολίζουμε την ανάβαση της ψυχής προς τον Θεό με την φλόγα των κεριών./../...Η Πηνελόπη(= Ψυχή) .././.είναι έγκλειστη././.περιμένει στην ησυχία της φωτεινής κάμαρής της (=στην ησυχία της καρδιάς της) τον νυμφίο της-Οδυσσέα (= Χριστό), εργαζόμενη την προσευχή και τις αρετές.././..όταν επιστρέψει ( ο νυμφίος ), τότε με ασφάλεια θα κάνουν τα ταξίδια μαζί. Δεν θα φοβάται τον εχθρό.././..και όπως έλεγε ο π. Πορφύριος, " συν Χριστώ πανταχού, φόβος ουδαμού".

---.-----..----

 

Αποδημία του Οδυσσέα από την Ιθάκη

 



{= Εξοδος του νου από την ψυχή

      κι η περιπλάνησή του}

---..---


" Καθώς ο ΝΟΥΣ (= Οδυσσέας) απομακρύνεται από την ΨΥΧΗ (=Πηνελόπη) κι αρχίζει την περιπλάνησή του, την πορεία του δηλαδή σε τόπους ξένους- από εκείνους που αρμόζουν στην θεόπλαστη ψυχή- τα ΚΑΤΩΤΕΡΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ(= μνηστήρες) ξυπνούν και την ταλαιπωρούν. Η ψυχή, με την απομάκρυνση του νου, κλυδωνίζεται, ζεί την μοναξιά της και πειραματίζεται με τις κατώτερες ορμές, παιχνίδι άκρως επικίνδυνο και φθοροποιό.
Οι μνηστήρες, όσο ο Οδυσσέας(=Νους) είναι μακριά από την Πηνελόπη(= Ψυχή), λεηλατούν και διασπαθίζουν διαρκώς την περιουσία του.././..Σφάζουν συνεχώς απ΄τα κοπάδια του Οδυσσέα, τα κατατρώγουν και μπεκροπίνουν στο ισόγειο του παλατιού του.

(συνεχίζεται)