Παγκόσμια Λογοτεχνία- Παγκόσμιοι Προβληματισμοί!

 

– Να λυπάσαι το έθνος!

 

Να λυπάσαι το έθνος με το πλήθος τα δόγματα και την κούφια θρησκεία.

Να λυπάσαι το έθνος οπού ρούχα φορεί που δεν ύφανε το ίδιο

ψωμί τρώει από στάρι που εκείνο δε θέρισε

το κρασί του δεν γίνηκε απ’ τις δικές του πατούσες.

*** 

Να λυπάσαι το έθνος που δοξάζει μ’ εγκώμια

τον τραμπούκο σαν ήρωα

και τον κατακτητή του με την κίβδηλη λάμψη

θεωρεί ευεργέτη.

***

Να λυπάσαι το έθνος που αψηφά τους κινδύνους

μοναχά στα ονείρατα

μα και πάλι κιοτεύει το πρωί σαν ξυπνήσει.

***

Να λυπάσαι το έθνος που υψώνει φωνή

σε κηδείες μονάχα

και φουσκώνει σα διάνος σε ερείπια αρχαία.

Και που δεν ξεσηκώνεται παρά μόνο ανίσως

ο λαιμός του βρεθεί ανάμεσα σε σπαθί και κουτσούρι.

***

Να λυπάσαι το έθνος που έχει πολιτικό την αλεπού

τον σαλτιμπάγκο για φιλόσοφό του

και που η τέχνη του είναι τέχνη

πιθηκισμού και μπαλωμάτων.

*** 

Να λυπάσαι το έθνος που δέχεται

κάθε νέο αφέντη με σάλπιγγες

και τον διώχνει πνιγμένο στα «γιούχα»

για να φέρει μετά τον επόμενο με σαλπίσματα πάλι.

*** 

Να λυπάσαι το έθνος που οι σοφοί του από χρόνια βουβάθηκαν

κι οι σπουδαίοι του άντρες είν’ ακόμα στην κούνια.

***

Να λυπάσαι το έθνος που έχει γίνει κομμάτια

και που κάθε κομμάτι του παριστάνει το έθνος

 ***

Χαλίλ Γκιμπράν, από τον “Κήπο του Προφήτη” 1933

Αντικλείδι , http://antikleid

            

 

         

       ΗΤΤΑ
( Χαλίλ Γκιμπράν)


Ηττα, Ήττα μου, μοναξιά μου κι ερημιά μου,
Για μένα αξίζεις πιότερο από χίλιους θριάμβους.
Κι είσαι μέσ΄στην καρδιά μου πιο γλυκιά απ΄όλη
τη δόξα του κόσμου.

Ηττα, Ηττα μου, αυτογνωσία μου κι αψηφισιά μου
Χάρη σε σένα, ξέρω πως ακόμα είμαι νέος και
γοργοπόδαρος.
Και δεν μπορούν οι μαραμένες δάφνες να με
παγιδέψουν.
Μέσα σε σένα βρήκα απάγγειο στη μοναξιά μου.
και τη χαρά να με ντρέπονται και να με 

καταφρονούν.



Ηττα, Ήττα μου, σπαθί μου λαμπρό κι ασπίδα μου
Στα δικά σου τα μάτια διάβασα πως το να κάθεσαι 
στο θρόνο σημαίνει να σκλαβώνεσαι. 
Και πως το να σε καταλαβαίνουν σημαίνει πως 
ισοπεδώθηκες.
Και πως το να σε συλλάβουν σημαίνει πως φτάνεις
στην πληρότητα.
Και σαν ώριμο φρούτο πέφτεις και αναλώνεσαι.

Ηττα, Ήττα μου, τολμηρέ μου σύντροφε,
θ΄ακούσεις τα τραγούδια μου, τις κραυγές και τις
σιωπές μου.
Και μόνο εσύ θα μου μιλάς για φτερουγίσματα,
Για τη βία της θάλασσας.
Για τα βουνά που καίγονται τη νύχτα.
Μόνο εσύ θα σκαρφαλώνεις την απότομη και βραχόσπαρτη
ψυχή μου.

Ήττα, Ήττα μου, αθάνατο θάρρος μου. Μαζί εσύ κι εγώ
γελάμε με την καταιγίδα.
Μαζί θα σκάβουμε τάφους για όλα εκείνα
που πεθαίνουν μέσα μας.

Και θα στεκόμαστε αποφασιστικά

στον ήλιο.


Και θα΄μαστε επικίνδυνοι.

                    

 

Για τα παιδιά!

             

             

   (   Χαλίλ Γκιμπράν! )          

 Καρδιά

Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου
Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τη Ζωή.
Δημιουργούνται διαμέσου εσένα, αλλά όχι από σένα
Κι αν και βρίσκονται μαζί σου, δε σου ανήκουν.

Μπορείς να τους δώσεις την αγάπη σου, αλλά όχι τις σκέψεις σου
Αφού ιδέες έχουν δικές τους.
Μπορείς να δίνεις μια στέγη στο σώμα τους, αλλά όχι και στις ψυχές τους
Αφού οι ψυχές τους κατοικούν στο σπίτι του αύριο
που εσύ δεν πρόκειται να επισκεφτείς ούτε και στα όνειρά σου.
Μπορείς να προσπαθήσεις να τους μοιάσεις
αλλά μη γυρέψεις να τα κάνεις σαν εσένα
Αφού η ζωή δεν πάει προς τα πίσω ούτε ακολουθεί στο δρόμο του το χτες

Είσαι το τόξο από το οποίο τα παιδιά σου
ωσάν ζωντανά βέλη ξεκινάνε για να πάνε μπροστά.
Ο τοξότης βλέπει το ίχνος της τροχιάς προς το άπειρο
και κομπάζει ότι με τη δύναμή του
τα βέλη του μπορούν να πάνε γρήγορα και μακριά.
Άς χαροποιεί τον τοξότη ο κομπασμός του
Αφού ακόμα κι αν αγαπάει το βέλος που πετάει
έτσι αγαπά και το βέλος που μένει στάσιμο.

Χαλίλ Γκιμπράν
Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ

                    Καρδιά

             ****Σοκαρισμένος****