Ενα ακόμη από τα έργα μου!ΤΟ ΑΓΓΕΛΑΚΙ-ΜΩΡΟ!!! Το αγαπώ πολύ!

Ο " ΜΠΛΕ"

Αγγελος " Ιερής Κατεύθυνσης" Σε φυσικό ξύλο, αυγοτέμπερα. 0,60 cm ύψος και 0,30 πλάτος.

Ο " Χρυσαφί"

Αγγελος του " Θεϊκού μας Πυρήνα". Σε φυσικό ξύλο, αυγοτέμπερα. ο,50 cm ύψος και ο,30 πλάτος.

Ο " ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ"

Αγγελος της " Αλήθειας και Σοφίας του Θεού". Σε φυσικό ξύλο, αυγοτέμπερα. ο,44 cm.υψος και 0,30 πλάτος

Ο "ΜΩΒ"

Αγγελος " Ευθύνης". Σε φυσικό ξύλο, αυγοτέμπερα. 0,68 cm ύψος και 0,30 πλάτος.

Ο " ΛΕΥΚΟΣ"

Αγγελος " Αγάπης". Σε φυσικό ξύλο, αυγοτέμπερα. 0,50cm ύψος και 0,30 πλάτος.

Ο " ΠΡΑΣΙΝΟΣ"

Αγγελος " Αναβάθμισης". Σε φυσικό ξύλο, αυγοτέμπερα. 0,44 cm ύψος και 0,32 πλάτος.

Ο " ΚΟΚΚΙΝΟΣ"

Ο Αγγελος των " Σχέσεων". Σε φυσικό ξύλο, αυγοτέμπερα. 0,60 c ύψος και 0,30 πλάτος..

Ο ΑΡΧΩΝ ΜΙΧΑΗΛ!

Σε φυσικό ξύλο, αυγοτέμπερα. 0,62 εκ. ύψος και ο,35 πλάτος.

" Αγαπήσω Σε, Κύριε, η ισχύς μου!!!"

     

"Ο δρόμος σου είναι αυτός του Φωτός και της Δόξας του Θεού επί της Γης!".
Αυτό μου το μήνυσε η πρώτη ανάσα που πήρα σ΄αυτή τη ΓΗ και ήταν τότε που πήγα να σκάσω.
" Πού βρίσκομαι;", κραύγασε η ψυχή μου , κατατρομαγμένη από το βάρος που την καταπλάκωσε.
"Σ..σ..σ..σ..! Μη φοβάσαι! Θα είμαστε πάντα μαζί σου", μου ψιθύρισαν τα αγγελάκια στ΄αυτί.
Τότε γύρισα και τα είδα. Φτερούγιζαν τριγύρω μου και στα μάτια τους είδα το Φως.
" Αυτό θα είναι ο Φάρος σου! Αυτό θα ψάχνεις να βρεις. Τίποτε άλλο δεν θα χορταίνει την ψυχή σου και μόνο μ΄αυτό θα σωθείς. Και τώρα, κλείσε τα μάτια σου και κοιμήσου γλυκά, μωρό μας...μωρό του Θεού. Τί φαντάστηκες; Θα σε αφήναμε ποτέ μόνο σου μέσα σ΄αυτή τη μαυρίλα; Εδώ θα είμαστε. Κι όταν εσύ θα πονάς, εμείς θα σε ταϊζουμε με το Μάννα του Ουρανού. Δεν θα μας βλέπεις, γιατί πρέπει να μάθεις πολλά σ΄αυτό το μεγάλο σχολείο της Γης! Ομως, θα έλθει η ώρα! Μη φοβάσαι! Και...άντεξε...άντεξε... πολλά και πολύ!"
" Αντέχω...αντέχω...αντέχω...προσπαθώ...πώς θ΄αντέξω; Δεν αντέχω...βοήθειαααα!!!" κραύγαζε η ψυχή μου κι εγώ πονούσα πολύ...τόσο πολύ που τα ξέχασα όλα, όλα όσα μου έλειπαν...το Φως, τ΄αγγελάκια μου, την αγάπη τους...όλα τα παραμέρισα και βάλθηκα να τα βγάλω πέρα με τους ανθρώπους της Γης.
" Πώς πρέπει να είμαι για να με αγαπάτε;" τους ρώτησα...κι απλώθηκε γύρω μου η ερημιά!
" Πώς θέλετε να είμαι για να υπάρχω κοντά σας;" ξαναρώτησα, μα οι θόρυβοι του δρόμου σκέπαζαν τη φωνή μου.
" ΠΩΣ ΜΕ ΘΕΛΕΤΕΕΕ!!!", φώναξα δυνατά, τόσο δυνατά που έσπασε η καρδιά μου. Τα κομμάτια της πετάχτηκαν στο δρόμο κι έγιναν θρύψαλα. Το αίμα της, ποτάμι κόκκινο, έβαψε τα σοκάκια. Και οι άνθρωποι φώναξαν τον σκουπιδιάρη του Δήμου για να καθαρίσει την περιοχή τους. Δεν μπορεί μία αξιοπρεπής κοινωνία ν΄ανεχθεί τόσα θρύψαλα ανακατεμμένα με αίμα! Διαταράσσεται η τάξη!

Τότε ήταν που ακούστηκαν οι τρομπέτες του Ουρανού. Εγώ αφουγκράστηκα! Η ψυχή μου θυμήθηκε! Τα μάτια μου βούρκωσαν!
" Επιτέλους! Επιτέλους! Επιτέλους!", ψιθύρισα κι έγειρα κατάκοπη στα μαξιλάρια του καναπέ μου. Μα...δεν υπήρχε εκεί καναπές, ούτε μαξιλάρια! Υπήρχε μόνο μία τεράστια αγκαλιά από Φως! Ακούμπησα πάνω της! Εκλαιγα, έκλαιγα, έκλαιγα!
" Σσσσσ!!! Μη φοβάσαι πια τίποτε!", ψιθύρισε η γνώριμη ουράνια φωνή στ΄αυτιά μου! Ανοιξα τα μάτια μου και...είδα τα αγγελάκια μου! Ναι, φτερούγιζαν γύρω μου και στα μάτια τους υπήρχε το Φως!
" Αυτό ήταν ο Φάρος σου! Αυτό ήταν η Δύναμή σου! Κι αυτό θα είναι το βάλσαμο που θα γιατρέψει κάθε πληγή. Σήκω, τώρα! Ηλθε η ώρα! Είναι πολλοί αυτοί που πονάνε πάνω σ΄αυτή τη Γη!", μου είπαν τα αγγελάκια μου! Κι εγώ ...σηκώθηκα!
" Επιτέλους, ξεκινάει η ζωή μου!", είπα δυνατά!"
" Η ζωή μας, θέλεις να πεις!", είπε ο Μπλέ Αγγελος που φτερούγιζε γύρω μου!!!

***

Κι εγώ τον ζωγράφισα...κι ακολούθησαν κι άλλοι...Δεν είμαι αγιογράφος, ούτε ζωγράφος. Απλώς, καταθέτω σε κομμάτια ξύλου ό,τι μου υπαγορεύει η ψυχή μου!

( Μαίρη Μάκρα)

 

Καρδιά  Τους πρώτους επτά Αγγέλους- μαζί με τα ονόματά τους, ( "ΚΟΚΚΙΝΟΣ...κ.λ.π.)- - τoυς εμπνεύσθηκα από την ιστορία  " ...του Μιχαήλ Θωμά και των Επτά Αγγέλων". ( εκδόσεις,ΚΡΥΩΝ)

===

 

( Για πληροφορίες: Email: mairykakra@gmail.com  )